Co właśnie czytacie?

Pet napisał(a): To już raczej wskazałbym na inny przypadek (o tyle ciekawszy, że ekranizacja przerosła pierwowzór literacki) - 'Skazani na Shawshank'

film jest lepszy...

Polecam "Cmentarz w Pradze" Umberto Eco - zakręcone jak niewiem i w dodatku bez ekranizacji

"Krzyżacy". Pozamiatane.

Pet napisał: MartaW napisał(a): bavarsky napisał: ... Imię Róży, Eco chodzi mi po głowie. Jeden z rzadkich przypadków, gdy ekranizacja dorównała literackiemu oryginałowi. Oj, polemizowałbym! Jakkolwiek film bardzo lubię, to jednak w stosunku do książki został bardzo mocno okrojony i to nie tylko z kacji, ale także z kliku wątków będących 'równoległymi' do wątku kruyminalnego. ...

A ja się sprzeczać nie będę

opinia publiczna, a w tym czytelnicy, nie mają żadnego pożytku z wiadomości, które są prawdziwe

MartaW napisał(a): Pet napisał: MartaW napisał(a): bavarsky napisał: ... Imię Róży, Eco chodzi mi po głowie. Jeden z rzadkich przypadków, gdy ekranizacja dorównała literackiemu oryginałowi. Oj, polemizowałbym! Jakkolwiek film bardzo lubię, to jednak w stosunku do książki został bardzo mocno okrojony i to nie tylko z kacji, ale także z kliku wątków będących 'równoległymi' do wątku kruyminalnego. ... A ja się sprzeczać nie będę

Moim zdaniem Dziecko Rosemary jest prawie perfekcyjna ekranizacją, o ile dobrze pamiętam, ekranizacja od książki różni się tylko jedna sceną


Osobiście żałuję że Ogniem i Mieczem nie zostało nakręcone z taką dokładnością jak DR

Post był edytowany 2012-08-15 00:41:28

hobbes napisał(a): ..a kto pamięta kanoniera Vierbeina i bombardiera Ascha?

Czytałem całą serie, wesołe i chyba nic więcej

Łódź okiem przechodnia

bolas napisał(a): hobbes napisał(a): ..a kto pamięta kanoniera Vierbeina i bombardiera Ascha? Czytałem całą serie, wesołe i chyba nic więcej

niezapomniane 08/15

Pet napisał(a): Do moich ulubionych cytatów nalezy ten, który pokazuje jasno, że Heller był wieszczem i przewidział nadejście UE):

Jesteś w mylnym błędzie. To nie jest wizja przyszłości w UE tylko naśmiewanie się z systemu dopłat dla rolnictwa które USA wprowadziło jakoś w okolicach Wielkiego Kryzysu. I, tak na marginesie, utrzymuje do dziś

Steinbeck’s favorite pencils

o!

Maciorra napisał(a): Jesteś w mylnym błędzie

świetny przykład pleonazmu

"Sprawa pułkownika Miasojedowa" Józefa Mackiewicza .. niebywała powieść, gotowy scenariusz na świetny film z epoki.

W magazynie Esensja świetna charakterystyka twórczości Mackiewicza i opis najważniejszych utworów (w tym w/w).

Mackiewicz w wyborny sposób oddał klimat wszechmocy korpusu żandarmerii, odnosząc się głównie do ostatniej "szczytowej" dekady panowania tej potęgi -zrazu przed wybuchem Wielkiej Wojny. Należy jednak pamiętać iż nie zawsze tak było...

Przed reformą hr. Szuwałowa z 1897 r., na terenie KP o prym w wywiadzie walczyli:
- naczelnik Warszawskiego Okręgu Wojskowego,
- naczelnik Warszawskiego Okręgu Żandarmerii,
- namiestnik Królestwa Polskiego oraz oberpolicmajstra Warszawy,

Sytuacja ta wywoływała napięcia między urzędami, z których prawie każdy aspirował do roli centralnego organu zarządzającego tajnymi służbami. W ostatecznym rozrachunku to pieniądz [czyli budżet roczny] miał przesądzić o tym, kto z nich będzie sprawował pieczę nad całością działań operacyjnych.

Pozornie wraz ze zniesieniem w 1874 r., urzędu namiestnika Królestwa Polskiego pozycja żandarmerii w organizacji prac wywiadowczych uległa wzmocnieniu. Pełne uniezależnienie się żandarmerii od miejscowych władz administracyjnych nie oznaczało jednak zwiększenia środków, które decydowały o sile i sprawności aparatu wywiadowczego.

Już wkrótce okazało się, że generał-gubernator warszawski dysponuje równie dużymi, a być może większymi funduszami na organizowanie służb agenturalnych, niż szeroko rozbudowany w KP aparat żandarmerii.

Częsciowo potwierdza to notatka, którą sporządził w 1879 r. naczelnik WOŻ, gen. Piotr Orżewski, nakłaniany przez swojego zwierzchnika -szefa żandarmów- do instalowania w Galicji tajnych agentów, kontrolujących poczynania działających tam polskich socjalistów. Jednakże naczelnik okręgu, wskazując na swoje ograniczone możliwości finansowania zagranicznej agentury, pisał: "Środków na agenturę nie pobieram; gen.-gub. otrzymuje na ten cel, jak mówią, 16 tysięcy [rub.], które wydaje bez mojej wiadomości. Z nich tylko 9 tysięcy wydaje na agenturę w Galicji, którą kieruje znajdujący się przy gen.-gub. kniaź Golicyn".

Inicjatywa szefa żandarmów skierowana do swojego podwładnego w KP, była spowodowana raportem, jaki gen. Aleksander Drenteln otrzymał od gen.-gub. warszawskiego Pawła Kotzebue. Informowano w nim, że działalność socjalistów polskich w Galicji stanowi poważne zagrożenie dla spokoju społecznego w KP, tym bardziej, że większość z nich była mieszkańcami KP, którym udało się zbiec do Galicji i uchronić przed rozpoczętymi w 1878 r., aresztowaniami.

Jednakże, problemy z którymi borykał się Orżewski, nie doczekały się rozwiązania [tj. lepsze uposażenie finansowe oraz centralne zwierzchnictwo nad służbami agenturalnymi], w związku z tym do połowy lat 90. z żandarmerią lepiej organizacyjnie przygotowaną do działalności wywiadowczej skutecznie konkurował urząd generał-gubernatora warszawskiego, dysponujący znacznie większymi środkami finansowymi.

Dopiero po likwidacji WOŻ w 1896 a następnie podporządkowaniu żandarmerii generałowi gubernatorowi, ze stworzeniem urzędu pomocnika gen.-gub. warszawskiego do spraw policyjnych, doszło do względnego ujednolicenia spraw wywiadu m.in. na Galicję.

I o tych już czasach pisze w swojej kapitalnej pracy MACKIEWICZ.

Pozdr.
b.

A ja sobie czytam nowelki o Dzikim Zachodzie. W sam raz do czytania gdy schnie pierwsza warstwa farby na suficie lub ścianie

rouge napisał: A ja sobie czytam nowelki o Dzikim Zachodzie. W sam raz do czytania gdy schnie pierwsza warstwa farby na suficie lub ścianie

podejrzewam, że czytałam

W temacie Dzikiego Zachodu to polecam ''Mały Wielki Człowiek''

hobbes napisał(a): 'Sprawa pułkownika Miasojedowa' Józefa Mackiewicza .. niebywała powieść, gotowy scenariusz na świetny film z epoki. ...

Masz papierowe, czy na e-booku?
Bo jeśli to pierwsze, to bym chętnie pożyczyła

opinia publiczna, a w tym czytelnicy, nie mają żadnego pożytku z wiadomości, które są prawdziwe

Gata napisał(a): podejrzewam, że czytałam

To chyba ostatnia pozycja z serii "Klasyka młodych" jaka mi została do przeczytania.

Dzień dobry,
w tej chwili: "Twierdza", Antoine de Saint - Exupery

hrabiafotografia.blogspot.com

Ja się aktualnie zaczytuję w:

śniadanie z szafką na trawie ;)