Co właśnie czytacie?

"...tę jednak sam napisałem, więc chcąc nie chcąc muszę ją przeczytać przed wydaniem"

Nigdy nie zrozumiem literatów - jakby nie można było czytać w trakcie pisania?!

A bo widzisz, nie umiem pisać ze zrozumieniem, więc potem czytam i poprawiam wszystkie głupoty jakie napisałem.

Brak poszanowania czytelnika. Zabiera mu się radość znajdowania błędów. Polaka nic tak nie cieszy jak widok cudzych potknięć i porażek.

Przeczytałem niedawno komplet przygód detektywa Strike'a. A gdy się okazało, że autorką jest - pisząca pod pseudonimem p. J. K. Rowling, postanowiłem się - dla porównania - zmierzyć z siedmioksiągiem o Harrym P.  :)

Siostra jakąś pracę licencjacką właśnie pisze, do której inspiracją były wychwycone różnice w użytych słowach, w wydaniach brytyjskim i amerykańskim HP. Zagoniła całe stado ludzi z różnych zakątków świata do ankiet dotyczących znaczeń. :-)

A ja, przy przerwach posiłkowych w pracy, odświeżam Fundację Asimova. Też w wydaniu angielskim. Wracam co kilka lat i zawsze mam frajdę.

Karpir bijem - Andrzej Pilipiuk

W Wojsławicach dobrze się odpoczywa.

Ja bardzo przyziemnie - "Kanon Fotografii" Bruce'a Barnbauma (w końcu ;-)

Przeczytałem Pusty Las Moniki Sznajderman. W zasadzie to przeczłapałem również sporo z miejsc, o których mowa w książce.

Kosowska kuchnia jarska. Dr Apolinary Tarnawski i jego żona. Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie, może to wynik usiłowania zarzucenia palenia tytoniu?

Nie usiluj,zawsze zostaje sex i alkohol.

Po wielu latach.wrocilem do Karafki La Fontainea.Po latach przyjemnosc czytania jeszcze wieksza.Wankowiczowi wieczne dzieki.

Przeczytałem "Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku" Zbigniewa Rokity. Polecam. Książka, w sposób nieuciążliwy, przemyca sporo wiedzy o historii regionu, wplatając to w opowieść autora o poszukiwaniach swojej własnej przeszłości, tożsamości. W tekście autor z jednej strony unika czarno-białych sądów, z drugiej często krytykuje sam siebie, z trzeciej wkurza się, że napisać coś obiektywnie i tak nie sposób, i ta jego opowieść i tak, choćby samym stawianiem akcentów, nie będzie prawdziwa, a z czwartej podaje jednak masę faktów z którymi trudno dyskutować. Kiedyś pisałem o piątej stronie świata Kutza, jako o mikro-opowieści o regionie w pigułce. Tutaj jest zupełnie inna opowieść w tej samej roli.

Dla odmiany: "Kwantechizm, czyli klatka dla ludzi". 

Ciekawe...

No, Dragan ciekawy człowiek. Na yt jakiś czas temu się wywiad rzeka z nim pojawił. I paleta postaci w jego fotograficznej zabawie ciekawa.

Dopiero teraz oglądnąłem jego prace foto. Boję się !!! Wolę jego koncepcje z fizyki.

Ja bardziej boję się koncepcji. Jak się dobrze zastanowić, to czynią z rzeczywistości coś dużo mniej trwałego niż mogłoby się nam zdawać. Niektóre z nich, to prosta droga do szaleństwa. Nie sądzę, żeby umysł dorosłego człowieka był je w stanie w pełni zaadoptować :-)

Kwantechizm...przystępne to? Zastanawiam się, czy cokolwiek z tego zrozumiem...