Co właśnie czytacie?

implicite napisał: 'Światło obrazu' to jedna z tych książek, którymi się należy delektować jak dobrym winem. Takim, jakie się pije tylko kiedy jest odpowiedni nastrój a nie, że tak powiem, rutynowo.

właśnie tak uznałam, że to nie jest najlepsza pora, by ją czytać... ale na pewno do niej wrócę

W związku z wybuchem rewolucji we Francji, odcięto m.in. dostawy grafitu z "zagłębia" znajdującego się w angielskiej miejscowości Borrowdale. Braki wysokiej jakości surowca, zrazu poczęły alarmować ówczesnego ministra wojny Łazarza Carnota, który otrzymywał raporty o zaprzestawaniu produkcji podstawowego przyrządu piśmienniczego, jakim poza piórem gęsim; był natenczas ołówek.
Tym niemniej, ten wielki reformator armii, człowiek którego nie bez racji nazywają ojcem rewolucji, miał wizję swoistego substytutu. W wykreowaniu owej myśli posłużył mu umysł pewnego trzydziestodziewięcioletniego inżyniera Nicolasa Jacquesa Conte... któremu polecił zastosować alternatywę dla wyspiarskiego grafitu... jak to się wszystko skończyło, doczytuję właśnie w książce Petorskiego "The Pencil. A history of design and circumstance".

Jerzy Płażewski
Fotografowanie nie jest trudne

Ja dziś za to dorwałem się zupełnie przypadkiem do "Przez kraj ludzi, bogów i zwierząt" Ossendowskiego, wydanie pierwsze z 1923 roku ... książka jak narkotyk, jak wziąłem ją rano w rękę to każde wypuszczenie jej owocowało dosłownie niepokojem, bólem i tęsknotą aby ponownie się w niej zagłębić. Niesamowita pozycja.

Łódź okiem przechodnia

Świetna jest również biografia Lenina.

Już po tym krótkim fragmencie jestem pewien, że dość szybko rozejrzę się za kolejnymi jego publikacjami. Niesamowicie się to czyta, normalnie jak tajfun - a spodziewałem się spokojnej lektury. Kosmos.

Łódź okiem przechodnia

W liceum się zaczytywałem w Ossendowskim. Wyborne sanacyjne pióro.
Dzisiaj takiego języka ze świecą szukać. Jak sprawdzam teksty nadsyłane do korekty, widzę to coraz wyraźniej.

Co polecasz w takim razie z jego dość długiej listy dzieł ? Szczególnie interesuje mnie Polska/Rosja i Azja z wielu jego kierunków podróży ...

Łódź okiem przechodnia

Huragan jest świetny. Ale Lenin..., Lenin to kanon. Złap tę biografię, a potem Kołakowskiego, Główne nurty marksizmu i Bierdiajewa, Źródła i sens komunizmu rosyjskiego.

Post był edytowany 2012-08-12 23:13:14

bavarsky napisał: Dzisiaj takiego języka ze świecą szukać. Jak sprawdzam teksty nadsyłane do korekty, widzę to coraz wyraźniej.

Z żalem stwierdzam, że kiepsko jest ostatnio u nas z tłumaczeniem obcojęzycznych pozycji, wiele książki na tym tracą...

Gata napisał(a): Z żalem stwierdzam, że kiepsko jest ostatnio u nas z tłumaczeniem obcojęzycznych pozycji, wiele książki na tym tracą...

Dlatego wolę lekturę w oryginale.
Chociaż są pewne stałe; jak Kant to wiadomo że w przekładzie Ingardena.
Książek dla rozrywki mało niestety ostatnio czytuję; ale przyznać muszę że miałem to szczęście, że Paragraf 22 Hellera przetłumaczył solidnie... już nie pomnę kto, musiałbym książkę odszukać... ale wielu przeinaczeń z pierwowzorem anglosaskim -o ile dobrze pamiętam- nie dostrzegłem.

No i właśnie. Zapraszam w świat absurdu Scheisskopfa, Majora Majora Majora, Yossariana i paru innych genialnie ujętych przez -autora Paragrafu- postaci.

”Oh, my God!” he cried, as the phone fell from his fingers. “Do you know what he wants? He wants us to march? He wants everybody to march!” by Schesskopf und Links 2,3,4

Ja wałkuję już chyba trzeci raz Moby Dick Melvilla, w przekładzie Bronisława Zielińskiego z 1954 r. Niestety to literatura tylko dla wytrwałych

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

Ja próbuję pisać. I po raz kolejny się przekonuję, że nie ma różnicy pomiędzy pisaniem a pracą w kamieniołomach.

Wstęp do wątpienia

implicite napisał(a): że nie ma różnicy pomiędzy pisaniem a pracą w kamieniołomach.

W kamieniołomach wcale nie jest tak ciężko. Przynajmniej wiesz którą skałę rozwalić

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

bavarsky napisał(a): [..] Dlatego wolę lekturę w oryginale.

Właśnie do mnie leci.. w oryginale

tak się zaśmiewałem czytając w łóżku, że mnie żona przegoniła...

bavarsky napisał(a): No i właśnie. Zapraszam w świat absurdu Scheisskopfa, Majora Majora Majora, Yossariana i paru innych genialnie ujętych przez -autora Paragrafu- postaci.

Najbardziej absurdalne jest to, że zanim przeczytałem tę książkę, to została mi ona opowiedziana przez kolegę... od początku do końca, ze wszystkimi detalami, nocą, w autokarze jadącym przez Czechy do Austrii. Kiedy później czytałem ją po raz pierwszy okazało się, że kolega był na tyle skrupulatny, że nie pominął żadnego jej fragmentu. Miałem wrażenie jakby już ją kiedyś czytał.

Natomiast przy całym uwielbieniu dla Paragrafu 22, odradzam wszystkim sięganie po "Ostatni rozdział, czyli Paragraf 22 bis". Dla mnie ta książka była olbrzymim rozczarowaniem.

Major Major Major przyjmuje interesantów w kancelarii tylko wtedy, kiedy go w kancelarii nie ma...

Bawełna w czekoladzie!

Pet napisał(a): Bawełna w czekoladzie!

- Tak, Yossarian. Słusznie. Yossarian. Jaki znowu Yossarian? Czy to jego nazwisko? Yossarian? Co to za nazwisko, do cholery?
Porucznik Scheisskopf miał wszystkie fakty w małym palcu.
- To nazwisko Yossariana - wyjaśnił.