Co właśnie czytacie?

Kończę Cmentarz w Pradze, ale czytanie na ekranie mnie wpienia, muszę książkę wziąć do ręki ..

Niemedialnie

[1] Kozłowski J., Wyżsi urzędnicy gubernialni i powiatowi w KP w latach 1867-1875, Przegląd Historyczny [dalej PH], t. LXXXVII, 1996, z. 4
[2] Chimiak Ł., Kariery tzw. Bałtów w rosyjskiej administracji KP w drugiej połowie XIX w., PH, t. LXXXVIII, 1997, z. 3-4
[3] Wiech S., Raport naczelnika WOŻ o sytuacji politycznej KP w 1868 r., PH, t. LXXXIX, z.1
[4] Wiech S., Projekt organizacji rosyjskich służb agenturalnych w KP w 1897 r., skierowanych do walki z polskim ruchem narodowym i robotniczym, PH, t. LXXXIX, 1998, z.4
[5] Kozłowski J., Żandarmeria w KP w latach 1867-1880, PH, t. LXXXIX, 1998, z. 1
[6] Kozłowski J., Reorganizacja żandarmerii w KP (1861-1864), PH, t. LXXXVII, 1996, z. 3

Post był edytowany 2012-09-24 19:31:54

A.A. Zdanowicz, Służby i Armia Czerwona. Działalność WCzKa-OGPU w zakresie osłony kontrwywiadu RKKA 1921-1934, Moskwa 2008, ss. 800.

Generała Zdanowicza, "znam" z poprzedniej lektury, "Intrygi wywiadu", Moskwa 2005, opisującej pierwsze raczkowania "Dzierżyńskiego" na padole bezpieki. W tejże pracy autor m.in. opisuje jak to Orłow, oficer "carskiej" Ochrany, w 1912 r., przesłuchiwał Dzierżyńskiego w warszawskim areszcie rezydentury tajnej policji i jak to w 1918 r., ten sam, tyle że już występujący jako były oficer tajnej policji, ramię w ramię jako "czekista" z "żelaznym Feliksem" uczestniczył w budowie nowej "Ochrany". I dodać mi wypada w tym końcowym zdaniu, iż ten sam Orłow był równocześnie zakamuflowanym podwójnym agentem białogwardyjskiego wywiadu...

Co do reszty Autor trochę mało miejsca poświęcił opisowi struktur i jednostek "organicznych" funkcjonujących w ramach WCzKA, być może założył iż czytelnik winien to wcześniej wiedzieć, gdzieś przeczytać :F ?
Powoduje to niestety pewny miszmasz podczas dalszej lektury, którą to na oko zakończyłem miej więcej w połowie drogi będąc.
W kwestii merytorycznych walorów, tj. co w przypisach "piszczy" się nie wypowiem. Znam mniej niż 5% z pozycji z których Autor korzystał. Wszelkie moje uwagi w temacie byłby więc niezręcznymi, tj. zgrabnie nie ujętymi.

bavarsky napisał(a): [1] ....

Pomijając naukę itp przymusowe okoliczności, jak można czytać kilka książek na raz?

marian, jaskiniar, czarek, janeq, epoxy1 - we remember ...

To artykuły.

Co do reszty, to można, to jest wykonalne, a nawet wskazane.

jac123 napisał: Pomijając naukę itp przymusowe okoliczności, jak można czytać kilka książek na raz?

jak nie było Internetu, czytałem dwie książki na raz i gazetę, albo dwie, a jak były ciekawe to trzy. ale to chyba przez "chorobę", która nie istnieje.

jac123 napisał(a): bavarsky napisał(a): [1] .... Pomijając naukę itp przymusowe okoliczności, jak można czytać kilka książek na raz?

Od zawsze tak robię - da się. Problemy miałem właśnie z "przymusowymi okolicznościami". Teraz symultanicznie chyba z pięć różnych dzieł i dziełek...

Eeee, jak książka interesująca to po co się rozpraszać na inne? Zresztą , żeby czytać ze 3 jednocześnie to i czas trzeba mieć.

marian, jaskiniar, czarek, janeq, epoxy1 - we remember ...

Posty na forum AT

jac123 napisał: Eeee, jak książka interesująca to po co się rozpraszać na inne? Zresztą , żeby czytać ze 3 jednocześnie to i czas trzeba mieć.

a jak są trzy interesujące?

rbit9n napisał(a): jac123 napisał: Eeee, jak książka interesująca to po co się rozpraszać na inne? Zresztą , żeby czytać ze 3 jednocześnie to i czas trzeba mieć. a jak są trzy interesujące?

No to po kolei, kilka dni i jedna (taka większa) przeczytana. Potem następna.
To nie sklep mięsny!

marian, jaskiniar, czarek, janeq, epoxy1 - we remember ...

jac123 napisał(a): (...) czas trzeba mieć.

Brak czasu to tylko wygodna wymówka - ja najczęściej zaczynam od paru stron przed śniadaniem, paru w trakcie takowego, a później też idzie złapać parę minutek co jakiś czas.

fiakier napisał(a): jac123 napisał(a): (...) czas trzeba mieć. Brak czasu to tylko wygodna wymówka - ja najczęściej zaczynam od paru stron przed śniadaniem, paru w trakcie takowego, a później też idzie złapać parę minutek co jakiś czas.

Eee, tak to można czytać gazetę. Godzinka - dwie to minimum.

marian, jaskiniar, czarek, janeq, epoxy1 - we remember ...

jac123 napisał(a): Eeee, jak książka interesująca to po co się rozpraszać na inne?

Schwerpunkt powiadasz?

jac123 napisał(a): fiakier napisał(a): jac123 napisał(a): (...) czas trzeba mieć. Brak czasu to tylko wygodna wymówka - ja najczęściej zaczynam od paru stron przed śniadaniem, paru w trakcie takowego, a później też idzie złapać parę minutek co jakiś czas. Eee, tak to można czytać gazetę. Godzinka - dwie to minimum.

Przy "łykendzie" udaje mi się czasem tyle wygospodarować, "na tygodniu" radzę sobie jak mogę...

jac123 napisał: [...] To nie sklep mięsny!

tu jest kiosk ruchu! ja, ja, ja tu mięso mam!


ps. polecam jako odtrutkę na kryzys.

Post był edytowany 2012-10-03 00:24:15

bolas napisał(a): Ja właśnie zakończyłem 'Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów' i właśnie zasiadam do pierwszego wydania 'W ludzkiej i leśnej kniei' z 1923 roku. Pióro Ossendowskiego i jego przygody z 1918-20 roku mnie po prostu zmiotły. Co za niesamowita lektura, dawno nic mnie tak nie ruszyło. Warto rzucić okiem na jego bio: http://pl.wikipedia.org/wiki/Ferdynand_Ossendowski

Przeczytaj Jego "Lenin" Znakomite i smakowite!

Osendowski wciągnął mnie na maxa. Właśnie kończę jego "W ludzkiej i leśnej kniei". Rewelacja, kapitalne wspomnienia z kilku podróży na pogranicze rosyjsko chińskie z okolic 1907 roku. Coś niesamowitego. Tygrysy, przygody jak u Indiany Jonesa (on też jako dr nauk), dzikie ludy, Syberia i jej bajeczne oblicza. Na półce czeka już kolejna - "Od szczytu do otchłani", a wspomnianego "Lenina" oczekuje kurierem. Zakupiłem również kolejną jego poświęconą wojnie 1920 roku.

Łódź okiem przechodnia

Piotr Demkowski, kapitan 59 pp, Bój pod Wołkowyskiem 23-24 IX 1920 r., Warszawa 1924.

Opis nie dotyczy głównych "hartów" tj. 3 DPLeg. nacierającej na m. Mosty nad Niemnem, tym niemniej bój pod Wołkowyskiem, miał w ogólnym natarciu 2 i 4 armii, związać odwody bolszewii rzucone w stronę Brzostowic, o którą to toczył się krwawy bój z udziałem 3 DPLeg.

Jung i jego 15 DP, pokazała jednak co potrafi i przez dwa dni powstrzymywała zażarte ataki 27 DS, komdiwa Putny, tej samej dywizji która w sierpniu pod Radzyminem zakusy poczyniła, a która miała estymę jednej z najlepszych wielkich jednostek taktycznych na froncie przeciwpolskim.

bavarsky napisał(a): Piotr Demkowski, kapitan 59 pp, Bój pod Wołkowyskiem 23-24 IX 1920 r., Warszawa 1924. Opis nie dotyczy głównych 'hartów' tj. 3 DPLeg. nacierającej na m. Mosty nad Niemnem, tym niemniej bój pod Wołkowyskiem, miał w ogólnym natarciu 2 i 4 armii, związać odwody bolszewii rzucone w stronę Brzostowic, o którą to toczył się krwawy bój z udziałem 3 DPLeg. Jung i jego 15 DP, pokazała jednak co potrafi i przez dwa dni powstrzymywała zażarte ataki 27 DS, komdiwa Putny, tej samej dywizji która w sierpniu pod Radzyminem zakusy poczyniła, a która miała estymę jednej z najlepszych wielkich jednostek taktycznych na froncie przeciwpolskim.

Czytałeś coś Stanisława Rembeka ? To zawodowy podoficer 28pSK, walczył w 1920 roku ... napisał całą fajną serię lekko zbeletryzowanych wspomnień z tego okresu. Chyba najbardziej znana to "W polu", porusza w niej losy jednej z kompanii strzeleckich z 10 Kaniowskiej Dywizji Piechoty. Za groszę się kupi na allegro.

Post był edytowany 2012-10-12 01:15:35

Łódź okiem przechodnia