Co właśnie czytacie?

hobbes napisał(a): Pet napisał(a): Bawełna w czekoladzie! - Tak, Yossarian. Słusznie. Yossarian. Jaki znowu Yossarian? Czy to jego nazwisko? Yossarian? Co to za nazwisko, do cholery? Porucznik Scheisskopf miał wszystkie fakty w małym palcu. - To nazwisko Yossariana - wyjaśnił.

Do moich ulubionych cytatów nalezy ten, który pokazuje jasno, że Heller był wieszczem i przewidział nadejście UE):

"Ojciec majora Majora był trzeźwo myślącym, bogobojnym człowiekiem (...). Jego specjalnością była lucerna i żył z tego, że jej nie uprawiał. Rząd płacił mu dobrze za każdy korzec lucerny, którego nie zebrał. Im więcej lucerny nie uprawiał, tym więcej pieniędzy dostawał od rządu i za każdy nie zarobiony grosz kupował ziemię, aby zwiększyć ilość nie uprawianej lucerny. Ojciec majora Majora pracował bez wytchnienia nad nieuprawianiem lucerny. Długie zimowe wieczory spędzał w domu nie naprawiając uprzęży i codziennie skoro południe zrywał się z łóżka, aby dopilnować, czy nic nie zostało zrobione. Mądrze inwestując stał się wkrótce najpoważniejszym nieproducentem lucerny w okolicy. Sąsiedzi przychodzili do niego po radę w najróżniejszych sprawach, gdyż dorobił się sporej fortuny, co było dowodem mądrości.
– Jako posiejecie, tako będziecie zbierać – radził niezmiennie, na co sąsiedzi niezmiennie odpowiadali „Amen”."

...i jeszcze:

"Pułkownik Cargill, prawa ręka generała Peckema, potężny, rumiany mężczyzna, przed wojną był czujnym, bezwzględnym i energicznym dyrektorem handlowym. Pułkownik Cargill był złym handlowcem. Był tak okropnym handlowcem, że wyrywały go sobie firmy zmuszone ze względów podatkowych wykazać straty. W całym cywilizowanym świecie, od Battery Park do Fulton Street, znano go jako człowieka, na którym można polegać, kiedy chodzi o szybkie obniżenie stopy podatkowej. Jego usługi były drogie, gdyż niepowodzenia są często trudne do osiągnięcia. Musiał zaczynać od szczytu i torować sobie drogę w dół, a kiedy się ma przyjaciół w rządzie, niełatwo jest robić złe interesy. Wymagało to nieraz miesięcy ciężkiej pracy i nieomylnie błędnego planowania. Człowiek dezorganizował, podejmował błędne decyzje, nie doglądał, wszystkie drzwi zostawiał otworem, a kiedy się zdawało, że już zrobił swoje, rząd dawał mu jezioro albo las, albo pole naftowe i psuł całą robotę. Jednak na pułkowniku Cargillu można było polegać. Nawet w tak niesprzyjających okolicznościach potrafił zrujnować najlepiej prosperujące przedsiębiorstwo. Doszedł do tego własną pracą i swoje niepowodzenia zawdzięczał wyłącznie sobie."

Post był edytowany 2012-08-14 10:52:25

fakt.. bardzo prorocze. Szkoda.

jesteście dobrym oficerem aprowizacyjnym!










a jaka jest aktualna cena podków?

Aż przez Was zacząłem pokątnie czytać w godzinach pracy.

Jeśli ktoś chciałby się przyłączyć to zapraszam: http://www.kaczewiak.pl/Ebooki/Heller.pdf

Post był edytowany 2012-08-14 12:57:58

O dzięki, skopiuję sobie na jebuka.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

a by Cię dunder...





— On wrócił! — wrzeszczał Dunbar. — On wrócił! On wrócił!
Yossarian stanął jak wryty, porażony zarówno niesamowitą piskliwością w głosie
Dunbara, jak i znajomym, białym, patologicznym widokiem żołnierza spowitego od stóp
do głów w gips i bandaże. W gardle Yossariana zabulgotał dziwny, drżący, mimowolny
odgłos.
— On wrócił! — wrzasnął znowu Dunbar.
— On wrócił! — zawtórował mu zarażony jego strachem pacjent majaczący w gorączce.
Sala w mgnieniu oka zamieniła się w dom wariatów. Tłum chorych i rannych zaczął
bełkotać niezrozumiale, biegać i skakać w przejściach, jakby w budynku wybuchł pożar.
Pacjent z jedną nogą i z jednym szczudłem kuśtykał szybko w tę i z powrotem w panice
krzycząc:
— Co się dzieje? Co się dzieje? Pali się? Pali się?
— On wrócił! — krzyknął mu ktoś w odpowiedzi. — Nie słyszałeś? On wrócił! On wrócił!
— Kto wrócił? — krzyczał ktoś inny. — Co się dzieje?
— Co to ma znaczyć? Co mamy robić?
— Czy to pożar?
— Wstawajcie i uciekajcie, do cholery! Wszyscy wstawajcie i uciekajcie!

..a kto pamięta kanoniera Vierbeina i bombardiera Ascha?

i policzki wypchane rajskimi jabłuszkami

I pokojówkę w cytrynowych majtkach...

Wstęp do wątpienia

...i dziwkę, która tłukła Orra obcasem po głowie ku jego wielkiej uciesze.

i kota Hubble'a..

ło matko, przez Was będę musiała to przeczytać

hobbes napisał(a): i kota Hubble'a..

... z którym pojedynkował się na pięści Joe Głodomór.

Gata napisała: ło matko, przez Was będę musiała to przeczytać

Łomatko, absolutnie koniecznie zgoła jednak!

Wstęp do wątpienia

Joe Głodomór!!!!
o, to to!

implicite napisał: Gata napisała: ło matko, przez Was będę musiała to przeczytać Łomatko, absolutnie koniecznie zgoła jednak!

było w domu i się zadziało...

Chyba naszła mnie ochota na Paragraf. Chociaż, Imię Róży, Eco chodzi mi po głowie.

Post był edytowany 2012-08-14 20:53:36

bavarsky napisał: ... Imię Róży, Eco chodzi mi po głowie.

Jeden z rzadkich przypadków, gdy ekranizacja dorównała literackiemu oryginałowi.

opinia publiczna, a w tym czytelnicy, nie mają żadnego pożytku z wiadomości, które są prawdziwe

Gata napisał: implicite napisał: Gata napisała: ło matko, przez Was będę musiała to przeczytać Łomatko, absolutnie koniecznie zgoła jednak! było w domu i się zadziało...

Lukę uzupełnić!

opinia publiczna, a w tym czytelnicy, nie mają żadnego pożytku z wiadomości, które są prawdziwe

MartaW napisał(a): bavarsky napisał: ... Imię Róży, Eco chodzi mi po głowie. Jeden z rzadkich przypadków, gdy ekranizacja dorównała literackiemu oryginałowi.

Oj, polemizowałbym! Jakkolwiek film bardzo lubię, to jednak w stosunku do książki został bardzo mocno okrojony i to nie tylko z kacji, ale także z kliku wątków będących "równoległymi" do wątku kruyminalnego.


To już raczej wskazałbym na inny przypadek (o tyle ciekawszy, że ekranizacja przerosła pierwowzór literacki) - "Skazani na Shawshank"