TANI APARAT WIELKOFORMATOWY

Paspartu? - Że wusąpri. Zrobione. Przyznaję cichcem, że trochę mi ten kartonik niestabilnym się jawi. No, ale to już sobie poprawię.

Właśnie po raz pierwszy zobaczyłem odwrócony obraz na matówce własnego wielkoformatowca. Wrażenie ogromne, typu "wow!". Coś niesamowitego.

I przy okazji takie pytanie: Jak łacnie mogę obliczyć cyrkuł imadżu mojego obiektywu?

janus napisał(a): I przy okazji takie pytanie: Jak łacnie mogę obliczyć cyrkuł imadżu mojego obiektywu?

Świecisz wieczorem lampką i stopniowo odsuwając ja od osi obiektywu (lub obracając obiektyw) patrzysz kiedy obraz zniknie/osłabnie.

A co do passe-partout to zapomniałem dodać że dodatkowo podkleiłem je sztywnym kartonem, bo samo było za mało sztywne ;-)

Post był edytowany 2009-03-26 17:32:26

No tak, jeszcze przed Twoim sprostowaniem uzylem podklejki z jeszcze jednego kartonika, mam teraz czerwony lens board i wszystko wyglada kosmicznie. Dobra rada, dzieki!

Nie rozumiem za to, co z ta wieczorowa lampka. Gdzie swiece? W pokoju mam swiecic? Jaki obraz ma zniknac? I skad? Sorry, ale pojac nie moge.

Ito: nowe migawki (obiektyw to osobna rzecz) mają albo dodatkową dźwigienkę która otwiera migawkę albo wejście na drugi wężyk którym mogę otworzyć migawkę jeśli lekko wcisnę i dodatkowo otworzyć przysłonę na max jeśli wcisnę mocniej. Pierwsze mam w Copal'u no.1, a drugie w Prontor professional 01. Pewnie są też jeszcze inne kombinacje - poszukaj w opisach migawek.

Janus: bierzesz białą kartkę i obiektyw do łapki, na drugim końcu pokoju zapalasz lampkę lub lepiej latarkę (nawet może być dioda, lub cokolwiek punktowego). Potem ustawiasz obiektyw tak żeby na kartce mieć obraz tej latarki - jasno świecący punkcik. I wtedy zaczynasz obracać obiektyw wokół osi obserwujac punkcik - w pewnym momencie zacznie blednąć aż całkiem zniknie - kąt o który obróciłeś obiektyw to połowa kąta obiektywu. Trudno tylko jest ocenić jak mocno obraz blednie, bo zanim zniknie to masz już winietowanie (większe na w pełni otwartym obiektywie).
Jeszcze lepszą metodą jest zapiąc do aparatu, ustawić maksymalny shift i zrobić zdjęcie - będzie na nim widać kiedy i jak się kończy obraz i jakie możesz mieć maksymalne przesuwy.

Chyba zdecyduję się na tę drugą metodę. Czyli pierwsze zdjęcie zrobić normalnie, a dwa następne przy skrajnych shiftach? Po złożeniu trzech zdjęć razem powinienem widzieć, gdzie zaczyna się winieta i móc wyznaczyć maksymalną niezwinietowaną przekątną, prawda? Ale to dopiero, jak filmy przyjdą. Dzięki za wyjaśnienia, miłego weekendu!

Jeśli obiektyw nie ma maski to obraz daje okrągły - więc wystarczyło by tylko jedno zdjęcie z maksymalnym przesunięciem.

Ito, pisałeś, że czarną płachtę masz od krawca. Napisz, proszę, jaki materiał się nada, no i może coś o wielkości, bo wkrótce dostanę filmy plus głowicę, więc czas wyjść na pierwszy plener.

Czyli ciężkawy jednak. Żaden tam jedwab. Szkoda trochę, bo już w głowie redukuję miejsce w plecaku na wszystko, co niezbędne. Dzięki mimo wszystko.

Ja też mam jakiś grubszy - łatwiej się go składa, dobrze leży na głowie - wymiarowo jakieś 70x70 (podwójnie). Z jednej strony wszyłem gumę żeby naciągać na aparat, a z drugiej podszyłem od góry, żeby wyszło coś jak kaptur - dzięki temu się nie zsuwa z głowy. Kładę go w plecaku na aparat żeby mi nic nie porysowało matówki.

janus napisał(a): I przy okazji takie pytanie: Jak łacnie mogę obliczyć cyrkuł imadżu mojego obiektywu?

Bardzo prosto: rzuć obraz na większą matówkę i zmierz linijką :-) Czyli, np., wytnij dziurę w pudełku po butach, zamontuj tam kalkę techniczną, a na przeciwpołożnej - obiektyw.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Henry napisał(a): Świecisz wieczorem lampką i stopniowo odsuwając ja od osi obiektywu (lub obracając obiektyw) patrzysz kiedy obraz zniknie/osłabnie.

To raczej kąt widzenia.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

ito napisał(a): czarek,rolki nieaktualne.Sam sobie zrobiłem

Może podaj opis, przyda się innym, w przyszłości

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Pomysł dobry i prosty, ale jaką mam przyjąć ogniskową dla pudełka? Przecież ona wpłynie na wielkość koła na kalce.

PSL: Muszę chyba znać minimalną ogniskową, na jaką ostrzy obiektyw, prawda?

Post był edytowany 2009-03-31 12:33:48

Hmmm... a co to jest ogniskowa...? :-)
Jeśli na pudełku odwzorujesz obiekt leżący w "nieskończoności", to przesuwając kalkę czy obiektyw tak, żeby było ostro, dostaniesz ogniskową :-) Powinna pokrywać się z tym, co napisane na obiektywie.
Wielkość pola obrazowego mierzy się przy przysłonie 22; przy każdej jest inne. Czy pokrywa kadr sprawdza się w ten sposób, że po ustawieniu kadru i przymknięciu do przysłony roboczej, zagląda się przez dziury w rogach matówki i sprawdza czy widać pełne kółko dziury obiektywu. Jeśli nie - będzie winieta.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

F22, no jasne, zapomniałem o tym, jakem janus. Dzięki za wyjaśnienia dotyczące butów, kalki i dziur po kątach!

Dziury, to moja specjalność

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

nie wiem jak się tego używa, po co to właściwie, ale wiem jedno. kiedy robię makro Bronisławą i chcę sprawdzić ostrość przy krawędziach matówki, to mnie to ten Fresnel skutecznie uniemożliwia.

pamiętam, że na koreksie był wątek o Fresnelu.

Ito - zapomnij o tym - tu masz to samo za 1/5 ceny ...
tu

Za bardzo to to nie pomaga

Ta z drugiego linka to się raczej nie nadaje, powiększa, a tu raczej nie o to chodzi.
Na matówce mojego chamonix jest fresnel, przydaje się do sprawdzania ostrosci przy malej ilości światła, gdy lupkę przechylam np w dol lub gore to mam jaśniej lub ciemniej, zależy w której części kadru, ale przy szerokim szkle np 65mm rozjeżdża się obrazek w rogach kadru.

Zrobie to jakoś wieczorkiem i gdzieś zawieszę :>