dziwactwa

nudy... nie chcę mi się gadać.

zatem nie zaczynaj jak skończyć nie potrafisz.. pozdrawiam i kolorowych snów życzę..

Yoonsonie drogi, a jak napiszę, że mi się zwyczajnie nie podoba, nie gada itede itepe?
Uwierzysz na słowo, nie nie ma w tym złośliwości? Wiele Twoich zdjęć mi się podoba, bardzo; powyższy przykład niekoniecznie. Jest w tym zamysł, ale może nie dla takiego odbiorcy jak ja?
Żeby nie być gołosłownym, też coś takiego próbowałem zrobić, o:



Inna rzecz, że jakby mi ktoś (a to już inna opowieść) ustawił światło, modela, aparat, dał wężyk do ręki i pokazał - „o tu przyciśnij” to też byłbym jak Zofia Nasierowska

Natomiast - i to jest prośba do obu Panów - Wasze utarczki słowne mnie nie bawią, nie bawią, bo do niczego nie prowadzą poza wymianą uprzejmości, a nic nie wnoszą do dyskusji o zdjęciach, ot co!

Niemedialnie

a na serio, to zgodzę się z Jackiem, który przywołał Barthesa, że tu jest punctum. ale! ponieważ jest zachwiana kompozycja, łatwiej o owo punctum. teraz, gdyby zrobić zdjęcie takie jak p. Gustawa, ale żeby było wyraźne, dominujące punctum, to jest to właśnie, o co myślę, chodzi w portrecie. dlatego wolę fotografować ciągniki rolnicze i grzyby. a może dlatego, że nienawidzę ludzi.

Mariusz - uwierzę, bo wiem, że jesteś szczery, Ty jesteś... ale nie jest to obligatoryjna cecha juzerów na AT - a szkoda.


dziwactwa, dziwactwa
robaki w głowie
dreszcze na lewej dłoni
za oknem deszcz
ukroiłbym kawałek czaszki
smakowicie
na dobranoc

Mariusz jest szczery bo napisał co myśli.. ale są "juzerzy" którzy również piszą co myślą jednak nie koniecznie muszą być w swej szczerości .. szczerzy

yoonsnie.. możne powinniśmy się spotkać.. wypić kilka szklanek złocistego płynu porozmawiać o rzeczach ważnych i ulotnych..może wówczas zrozumiesz ( o ilę nie przerazisz się na mój widok ) że mam prawo mieć inne od Twojego zdanie.. że nie muszę znać twórczości pani Brzozowskiej(dobrze napisałem?) choć dobrze znam dzieła Kertesza Stranda Kramarza Mammonda Sikory Whita Szczepańskiego i innych ( tak na marginesie.. oczywiście retorycznie.. czy Ty znasz twórczość wyżej wymienionych?)

Szanowny Kolego .. nie ma co się dąsać na moje odmienne zdanie bo taka różnorodność wzbogaca, ożywia dyskusje, oczywiście jeśli obie strony szanują poglądy adwersarzy.. Naprawdę trudno mi zrozumieć Twoje, do mojej osoby (a raczej mojego zdania - gdyż nawet nie dopuszczam do siebie myśli że atakujesz moja osobę.. a jedynie moją myśl)nastawienie. Skoro potrafisz uszanować.. nie wiem przemilczeć, przyjąć z godnością opinie Czarka, Mariusza.. bądź konsekwentny.. inni "juserzy" również myślą, również mają swoją wrażliwość i sposób na świata oglądanie.. nie odbieraj nam tego.. pozdrawiam ciepło Grzegorz

może nie będę tu błyskotliwy, ale taki, wydaje mi się że dość mądry Pan, uczący mnie podstaw fotografii, powiedział kiedyś, możesz robić zdjęcia jakie chcesz, ale decydować trzeba świadomie, a potem potrafić obronić swoją decyzje...
można dziwaczyc i próbowac zaskoczyc, albo można walic poprawne fotografie, które spodobają sie trzem pokoleniom z rzedu bo jest tam wazon i piękne kwiaty, a w rzeczy samej będą niewiele warte...

z jednej strony więc wszystkie chwyty tricki i sztuczki, jak i kontrowersyjne i inwazyjne metody działania są jak najbardziej dozwolone,
jeśli fota jest dobra w istocie, obroni się sama, czasem trzeba jej jednak pomóc

więc jeśli chodzi o samą estetykę, bo jeśli dobrze zrozumiałem to pytasz co myślimy, i jak nam się podoba, to nie dziw się że ludzie reagują radykalnie, jeśli uważają że nie jest to ciekawe to widocznie nie jest... co innego, jak mogli by to skonfrontowac z zamiarem i tym co zdecydowało o takiej a nie innej formie...

sporna sprawa i trudna..

theropat napisał(a): może nie będę tu błyskotliwy, ale taki, wydaje mi się że dość mądry Pan, uczący mnie podstaw fotografii, powiedział kiedyś, możesz robić zdjęcia jakie chcesz, ale decydować trzeba świadomie, a potem potrafić obronić swoją decyzje...

i to jest 100% racji!

theropat

Wszystko co napisałeś jest bardzo ok, ja mam tylko drobne zastrzeżenie do

theropat napisał: i jak nam się podoba,

Otóż moim zdaniem takie podejście podoba - nie podoba, ładne - brzydkie, krzywe - proste, trochę kojarzy mi się ze szkołą podstawową. To tak jak : " mnie się nie podoba Celnik, to taka bazgranina "
To próba maskowania swojego lenistwa intelektualnego, bo nie próbuje zrozumieć, zapytać, dowiedzieć się z czego wynika ta "bazgranina", tylko " ja bym tego nie powiesił u siebie w domu, jakby to JA było nie wiadomo czego wyznacznikiem.

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

jarek napisał(a): { Otóż moim zdaniem takie podejście podoba - nie podoba, ładne - brzydkie, krzywe - proste, trochę kojarzy mi się ze szkołą podstawową. To tak jak : ' mnie się nie podoba Celnik, to taka bazgranina '

zatem w jaki sposób określić ramy naszego gustu.. ?.. tego co działa na nasze zmysły tak że nie możemy wzroku oderwać od działa.. lub natychmiast je odrzucamy..

słowa jakich używamy by określić nasz stosunek do danej pracy i tak nigdy .. absolutnie nigdy nie oddadzą naszych odczuć.. czasem proste.."nie podoba mi się" jest szczersze i lepsze(?) niż cały ślinotok słów wychwalający pod niebiosa coś o czym nie ma się pojęcia..

Ujął bym tak: dzieła bezpośrednie w zasadzie zawsze są atrakcyjne, bezpośrednie, czyli dosłowne; pięknie namalowany pejzaż, ładna melodia, realistycznie wyrzeźbiony koń itd. Znaczna część osób stwierdza, że zrobił to "prawdziwy artysta". Ale już przy dziełach bardziej przetworzonych mniej jednoznacznych zaczyna się kłopot i często pada - nie podoba mi się. Ale coś staje się, jest konsekwencją czegoś, nie lubiany na początku impresjonizm jest konsekwencją odkryć naukowych w dziedzinie powstawania koloru. Picasso sprowadzał obraz do geometrii itd. Ale często pada określenie że tacy to już nie są prawdziwymi artystami, że wciskają bohomazy, bo Szyszkin i tak był lepszy.
Nie rozumiem dzieła, pytam, jeśli możliwe to samego autora. Spoglądam na dzieło już nieco inaczej, bogatszy o jego wiedzę, doświadczenie, próbę szukania odpowiedzi na własną rękę, znalezienie ciągłości przyczyna - skutek.

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

jednakoż wszystko i tak sprowadzi się do stwierdzenia..podoba mi się..lub nie.. smakuje albo i nie.. naprawdę nie ma znaczenia w co jesteś uzbrojony.. w jakie szkiełko czy lupę i jaki jest stan twojej wiedzy o dziele.. możesz je rozumieć, rozumieć jego przesłanie czy też symbolikę poszczególnych elementów (umierający-martwy byk jako symbol umierającej-martwej Hiszpanii) możesz, jeśli pozwoli ci na to stan wiedzy spróbować dyskutować z zamysłem autora.. ale również masz prawo do stwierdzenia czy to na co patrzysz... bądź to co do ust wkładasz jest ci miłe.. lub podłe..

jeśli masz odwagę powiedzieć o czymś że jest dobre. smaczne, że podoba się twojemu oku.. nie bądź naiwny.. są rzeczy które będą wywoływać u ciebie odwrotne reakcje.

jest światło.. musi być mrok.. jest dobre.. złe być musi.. jest ładne.. brzydkie z pewnością wnet wylezie..itd

To o czym piszesz to symetria.
Jeśli rzucić hasło: kradzież samochodu, podejrzewam, że 98% ludzi odczuje coś negatywnego, złego, no właśnie - nie podoba mi się to. Ale to tylko zdarzenie. A co jeśli u jego podstaw było działanie słuszne ? Kowalski ukradł samochód, bo widział rannego człowieka i zawiózł go do szpitala, nie miał telefonu, nie miał innego wyjścia. Czy ta wiedza nie zmienia twojego podejścia do podjęcia takiej decyzji ? Czy teraz również to ci się nie podoba ?

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

nord napisał(a):wszystko i tak sprowadzi się do stwierdzenia..podoba mi się..lub nie..

tu nie chodzi o estetykę jako cel, jako przekaz
zwyczajnie idzie o to, czy dzieło nas porusza tam w środku
czy zadaje pytania, te z ciężkiego kalibru
czy podsuwa odpowiedzi
oczywiście piszę to w kontekście (powiedzmy) portretów a nie pejzaży

i teraz ważne pytanie:
czego szukam w sztuce?
czy tylko tych estetycznych łaskotek
czy tego czegoś tuż za?

już samo uświadomienie sobie istnienia takiego podziału przenosi nas na wyższy poziom w rozwoju. ale odpowiedź na tak postawione pytanie jest nieustannie trwającą wewnętrzną walką.
w konsekwencji naszego świadomego wyboru możemy dajmy na to pójść na wystawę Zbigniewa Libery i nie oczekiwać orgazmu z nadmiaru doznań estetycznych.

nie wiem na ile czytelne jest przesłanie tego co wypisuje tutaj.. ale wszystko sprowadza się do jednego i tego samego.. do ogólnego wrażenia że dzieło jest dla mnie dobre, wymowne, estetyczne, błyskotliwe etc.. lub jest tego zaprzeczeniem.

nie wiem, możne jak użyję kolokwialnego określenia.. że chodzi mi o to że dzieło do mnie gada czy też nie trafię z wyrażeniem tego o co mi chodzi.

yoonsonie o ile dobrze pamiętam, a pamięć mam dobrą acz krótką .. nie powiedziałem że Twoje zdjęcia są złe, niedobre..itd. bodaj z uporem maniaka twierdzę że MI się nie podobają że jawią się MI kuriozalnie ... choć równie dobrze kolega X może dostać orgazmu na ich widok.


nie ważnym jest jakich autor użył środków, jakie ukrył myśli.. emocje i Bóg wie co jeszcze

powtarzam .. dzieło możne być dla mnie.. dla nas .. czytelne zrozumiałe wymowne.. wręcz krzyczące .. jednak może do nas "gadać".. lub też nie

jarek napisał(a): Otóż moim zdaniem takie podejście podoba - nie podoba, ładne - brzydkie, krzywe - proste, trochę kojarzy mi się ze szkołą podstawową. To tak jak : ' mnie się nie podoba Celnik, to taka bazgranina '

no na swoją obronę mam tylko tyle, że tak zostało postawione pytanie na początku tego tematu, więc na nie odpowiadam,
kolega nie jasno określił problem jakiejś wartości innej niż nasze wrażenie, wiec nie ma się co buntowac przeciw temu co napisałem...

co innego w przypadku jakichś wartości płynących z niekonwencjonalnych zabiegów,
to zostaje przy swoim,
można, a wręcz trzeba stosowac takie i inne środki wyrazu, będące czasem niewygodne, ale równoznacznie też trzeba się liczyc, z każdą krytyką i wchodzic w polemikę z nią, w miarę własnej zdroworozsądkowości... oczywiście oceniając zamiary krytyka, by nie popadac w odbijanie piłeczki wzajemych złośliwości...

czesto żałuję, że nie mam możliwości zapytac, jak to ujme trywialnie wyświechtanym hasłem "co autor miał na myśli" ...pozostaje wtedy dopisanie własnej historii do czyjejś kreacji, co jest fantastyczną sprawą i istotną w odbiorze czyichś tworów jakie by nie były, ale im bardziej niekonwencjonalne i nowatorskie środki wyrazu, tym jesteśmy dalej od istoty rzeczy zamierzonej przez autora, co rozumie się samo przez się... trudna sprawa,

i czyja to bedzie wina, nasza że nie myślimy wielowymiarowo, tylko tak jak nam się wydaje za słuszne, czy autora że nie rozjaśnia nam sedna sprawy???

nord napisał(a): ... nie powiedziałem że Twoje zdjęcia są złe, niedobre..itd. bodaj z uporem maniaka twierdzę że MI się nie podobają...

No właśnie! Od lat tłumaczę swoim interlokutorom, że swoje opinie o zdjęciach formułuję poruszając się w dwóch słabo skorelowanych obszarach pojęciowych:
dobre - takie sobie - złe
oraz
podoba mi się - pozostawia mnie obojętną - nie podoba mi się

Szczególnie trudny do wytłumaczenia jest zestaw
bardzo dobre zdjecie, które mi się nie podoba

Oczywiście o ile opinię o tym, czy mi się podoba (czy nie), mogę przekazać pewnym głosem/tekstem, o tyle zajęcie stanowiska w trybie dobre - złe jest mniej wiążące (chyba nie trzeba wyjasniać, dlaczego).

A teraz przykład takiej opinii:
Zdjęcie, które zawiązało tę dyskusję, nie podoba mi się, a podejrzewam, że nie jest dobre.

opinia publiczna, a w tym czytelnicy, nie mają żadnego pożytku z wiadomości, które są prawdziwe

theropat napisał(a): i czyja to bedzie wina, nasza że nie myślimy wielowymiarowo, tylko tak jak nam się wydaje za słuszne, czy autora że nie rozjaśnia nam sedna sprawy???

Trochę tak, ale też wina tych, którzy biorą na siebie odpowiedzialność za objaśnianie nam świata w tym świata sztuki. Osoby które odczuły powołanie do bycia nauczycielami często nie spełniają swojej roli. Ale my sami, czy zagłębiamy się w biografię, a może tam opisano drogę, którą szedł autor.

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

Ciekawe co autor wątku powiedziałby o takim spojrzeniu

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

dreszcz czuję na plecach...