jakie lubicie oglądać filmy ze względu na zdjęcia

Aaa, miło, że taki film powstał. Szkoda, że temat potraktowano raczej na "odwal się". Informacji nie ma tam dla laika żadnych.

janus napisał(a): Aaa, miło, że taki film powstał. Szkoda, że temat potraktowano raczej na 'odwal się'. Informacji nie ma tam dla laika żadnych.

Ale o lajce też coś tam pan wspomniał że przeminęła więc może i laik coś dla siebie znajdzie

Też mnie zastanowiło, że "Leica przeminęła".
Kurde...

MartaW napisała: Wczoraj znowu oglądałam 'Dwunastu gniewnych ludzi' Można ten film rozłożyć na pojedyncze klatki i rozkoszować się ich zawartością. Bez znudzenia, chociaż plan jest tak statyczny.

jest coraz gorzej. z jedenastu (tylu doliczyłem się ostatnio) zostało tylko ośmiu. jak tak dalej pójdzie, to nie zostanie ani jeden.

ja oglądałem wczoraj dobry film, ale raczej ze względu na fabułę, a nie zdjęcia.

jarek napisał: Ostatnio Masaki Kobayashi przypadł mi do gustu. Uważam że przewyższa on znacznie Kurosawe i jego wypocone do bólu ciągnące się w nieskończoność sceny.

na przykład "seppuku" nie ciągnie się jak flaki (sic!) z olejem. nieprawdaż? "bunt" też porywa, czyż nie? nie, jednak uważam, że Kurosawa bardziej dynamiczny jest, no ale jak się czasem kręciło teleobiektywem, to faktycznie mogło siąść tempo, ale tak dużo tego nie było. poza tym nawet w nowoczesnym japońskim kinie czuć dłużyznę (Takeshi Kitano). wyjątkiem dynamiki (choć gdzie mu tam do twórców hongkońskich) jest Takashi Miike.

ps. dłużyzna to jest w filmach fińskich. ja uwielbiam.

Aki Kaurismäki. Wszystkie filmy. Mozna w dowolnym momencie zastopowac i jest perfekcyjna fotografia - doskonala kompozycja, swiatla, barwa, nastroj. Kto zna, wie o co mi chodzi. Zreszta mozna rzec, ze filmy K. cechuje duza statycznosc przez co tez sa bardzo fotograficzne.

"Angelus" Obejrzałem wczoraj do poduszki i do dziś jestem pod wrażeniem "dopieszczenia" kadrów i tekstu.

Poprawcie mnie jeśli się mylę: 9-ta strona wątku i nikt jeszcze nie docenił Obywatela Kanea za urodę kadrów?

trudno doceniać coś, na czym się usnęło. a na ojcu chrzestnym usnąłem, zanim się pojawił napis ojciec chrzestny.

Bardzo wiele filmów cenię za zdjęcia i ich "fotograficzność", ale ostatnio (powiedzmy minione 12-18 miesięcy) największe wrażenie zrobił na mnie film "Palermo shooting" Wendersa. Może dlatego, że jedną z głównych ról gra... aparat Plaubel Makina? Polecam - naprawdę warto.

WoWa napisał: Może dlatego, że jedną z głównych ról gra... aparat Plaubel Makina? Polecam - naprawdę warto.

no to jest recenzja! a obejrzę w najbliższym czasie

viper1986 napisał: "Angelus" Obejrzałem wczoraj do poduszki i do dziś jestem pod wrażeniem "dopieszczenia" kadrów i tekstu.

po raz pierwszy angelusa widziałam parę lat temu i nadal jestem pod wrażeniem.

edyta nie zauważyła wcześniej wypowiedzi kamila ale poczuła, ze musi się odnieść.

Post był edytowany 2011-09-22 11:20:49

2.8 nie robi na mnie wrażenia.

WoWa napisał: Bardzo wiele filmów cenię za zdjęcia i ich 'fotograficzność', ale ostatnio (powiedzmy minione 12-18 miesięcy) największe wrażenie zrobił na mnie film 'Palermo shooting' Wendersa. Może dlatego, że jedną z głównych ról gra... aparat Plaubel Makina? Polecam - naprawdę warto.

ta. a w jednym filmie, był fotograf, który używał broniki (Marcin J. wie który to film), ten by mnie się bardziej podobał. ale żeby nie było, że jestem stronniczy (bo już kilka razy czytałem, że film to straszna kupa) to obejrzę, czemu nie, najwyżej usnę szybciej niż na ojcu krzesnym.

WoWa napisał(a): Może dlatego, że jedną z głównych ról gra... aparat Plaubel Makina? Polecam - naprawdę warto.

Dodajmy, że partneruje mu, pewnie znany co poniektórym, Campino

Pet napisał(a): Dodajmy, że partneruje mu, pewnie znany co poniektórym, Campino

No, i trzeba przyznać, że partneruje bardzo very całkiem nieźle.

Post był edytowany 2011-09-22 12:52:53

Ja lubię filmy gdzie są ładne kadry.

marctwain napisał(a): Ja lubię filmy gdzie są ładne kadry.

Idea niniejszego wątku polega między innymi na tym, aby podać tytuły tych filmów

Zdumiałem się dziś rano, kiedy, robiąc herbatę, ni z tego - ni z owego usłyszałem w głowie piosenkę "Hier kommt Alex", niesłyszaną grubo od lat nastu. Prawie zamyśliłem się nad tym, zdecydowałem jednak pozostawić sprawy własnemu biegowi, gdyż - jak powszechnie wiadomo - życie pisze najlepsze scenariusze. No i teraz patrzę, a tu na AT Campino... Ładne jaja.

Ten film z Broniką w tle, drogi Piotrku B., to nic innego jak "Sekrety i kłamstwa", które są moim filmem sztandarowym, a przy okazji prywatnym probierzem ludzkiej wrażliwości. Jak komu się podoba, to znaczy, że może zostać moim przyjacielem. A jak nie, to... sam nie wiem.

Jest jeszcze jeden film z aparatem, chyba również niezły, choć nie wiem, bo przedwczoraj zmorzył mnie sen i nie dałem rady. Nosi tytuł "Distant". Może napiszę więcej, gdy wreszcie znajdę czas, żeby go doobejrzeć.

Na żartach się nie znasz.
Extra zdjęcia są w filmie a właściwie serii BBC "Historia Indii".
Występuje tam jeden aparat, Michel Wood.
Bliżej jestem teraz idei ?

Fakt, bardzo dobry serial, jak wszystko, co robi Bebece.
Michael Wood trochę egzaltowany, ale gdybym przyjechał do (byłej) kolonii z (byłego) imperium, to też nie wiedziałbym, jak się zachować.

Absolutnie genialnym filmem z punktu widzenia prowadzenia kamery i wystudiowanych kadrów jest 'Piknik pod wiszącą skałą'.