Pole Dance III

Wypisujecie takie tam o seksualności i moralności, że aż żal ściska to, co dokładnie widać na zdjęciu. Furda tam kompozycje i kolory, linie i proporcje, światła i cienie. Bo w tym zdjęciu nie ma sensu. A z erotyką to coś kompletnie nia ma najmniejszego związku, nawet nie ma co porównywać. To jak pożądać na kupie strużyn z tokarki w odpadzie ślusarskim i szmerglu szlifierskim Bardotki w najlepszym momencie. Ale Ona by się nie zgodziła ze względu na cerę i zdrowy rozsądek! W tych zdjęciach nie ma erotyki, ona jest w Was, musicie być w kiepskim stanie w tym względzie, jeśli TO zdjęcie porusza Was erotycznie!

sej napisał(a): rafcio napisał(a): Skoro zadaniem aktu - jak twierdzisz - jest sprowokowanie widza, do spojrzenia na innego człowieka z wyraźnym upodobaniem erotycznym, to akt jest tym lepszy, im większy wzwód wywoła, prawda? Nie spodziewałem się, że do takich uproszczeń dojdzie właśnie rafcio. Zaskoczyłeś mnie naprawdę. Pojęcie erotyzmu w moim mniemaniu to, osiągnięcie kulturowe, właściwe tylko człowiekowi. W sferze seksualności ludzi i zwierząt, tylko człowiek potrafi opisać, namalować, wyrzeźbić bądź sfotografować, postać seksualności wyraźnie różną od zwierzęcej.

Ale sam Pan napisał:

sej napisał(a):... Łączy je jedno: dreszczyk erotyczny który jest widoczny dla każdego kto nie jest impotentem.

Marto, ładny wpis. Kończę męczyć, aż nadto opisałem swój odbiór takiej fotografii, a sam Autor poruszył mnie spokojem i cierpliwością.

Ps. Wiecie, filmów nakupywałem, łańcuch w rowerze nasmarowałem, a tu pogodowa taka jakaś... Dupna.

Piękne barwy i światło.
Kompozycja, hmm... chyba tej ciemnej masy w LG jest przydużo, choć z drugiej strony, znajdując się w tym właśnie miejscu wywołuje we mnie wrażenie nadciągającego niebezpieczeństwa i to może jest w porządku.
Dreszczyku erotycznego nie odczuwam (mój gender determinuje moją percepcję).
Ale podoba mi się kształt półdziewczyny.
Ta kompozycja... hmm... coś jest nie tak.

Nie wiem, czy to jest dobre zdjęcie.
Nie mogę stwierdzić, że mi się podoba. Ani że mi się nie podoba.
Ale zwróciło moją uwagę i to nie w sposób negatywny.

rafcio napisał(a): Skoro zadaniem aktu - jak twierdzisz - jest sprowokowanie widza, do spojrzenia na innego człowieka z wyraźnym upodobaniem erotycznym, to akt jest tym lepszy, im większy wzwód wywoła, prawda?

Nie spodziewałem się, że do takich uproszczeń dojdzie właśnie rafcio.
Zaskoczyłeś mnie naprawdę.
Pojęcie erotyzmu w moim mniemaniu to, osiągnięcie kulturowe, właściwe tylko człowiekowi.
W sferze seksualności ludzi i zwierząt, tylko człowiek potrafi opisać, namalować,
wyrzeźbić bądź sfotografować, postać seksualności wyraźnie różną od zwierzęcej.

sej napisał(a): Zadaniem aktu jest sprowokowanie widza do spojrzenia na innego człowieka, z wyraźnym upodobaniem erotycznym. I Akt jest tym lepszy, im bardziej determinuje moralistów do walki z artystą.

Skoro zadaniem aktu - jak twierdzisz - jest sprowokowanie widza, do spojrzenia na innego człowieka z wyraźnym upodobaniem erotycznym, to akt jest tym lepszy, im większy wzwód wywoła, prawda?


Zaczynam Cię rozumieć, nie wiem tylko skąd wziąłeś tych moralistów, w dyskusji ich nie widziałem.

Dziękuję Autorowi, że obejrzał moje krzaki i rudery. Ale dupa, na zdjęciu do dupy, jest jak walec do sześcianu wyrażony w litrach kwadratowych. Świat to krzaki i rudery, dupa na złomie to patologia i oczywiście robi wrażenie. Dupa na złomie, o tak!

porównanie Konrada do Buddabara to zniewaga dla Konrada

Takiego porownania akurat bym sobie nie zyczyl....

A może to taki zwykły, siłowy pseudokońceptualizm wzmocniony efektem gołej, młodej dupy? Przecież identyczną metodę stosuje przywołany MB. To działa na starszych panów...

Widziałem Conika www i stąd to pytanie.

Dreak napisał(a): Jednym z celów sztuki jest prowokowanie odbiorcy, co czytając liczne komentarze autorowi się świetnie udało. Ileż zdjęć tutaj przechodzi bez echa, bo i o czym pisać? Samo zdjęcie w znanej już estetyce w serii się broni

Zgadzam się z taką opinią.
Dodam, że jak by nie patrzeć, mamy tu autorskie studium ludzkiego ciała - akt, znaczy się.
Zadaniem aktu jest sprowokowanie widza do spojrzenia na innego człowieka, z wyraźnym upodobaniem erotycznym.
Akt jest tym lepszy, im bardziej determinuje moralistów do walki z artystą. Aktu nie ograniczają dylematy moralne, a jedynie wartości estetyczne. Akt jest czułym probierzem poziomu obłudy i nieuczciwości artysty i jego odbiorcy.
Z zarzutu obłudy, autor spokojnie się broni.

Dreak napisał(a): Jednym z celów sztuki jest prowokowanie odbiorcy, co czytając liczne komentarze autorowi się świetnie udało.

Jasne, zgoda.
Chciałbym tylko powiedzieć o jakości tej prowokacji, a nie czy miała ona miejsce.

Przejzalem sobie Wasze \\\\\\\"portfolia\\\\\\\"... ot tak...wszystkich osob ktore udzielily sie w tym watku. Widzę tam głównie krzaki, drzewa, nieba, rudery, płoty, czasem znajdzie sie jakiś pies i człowiek. To oczywiście nie jest zarzut... po prostu stwierdzam fakt. Rejestrujecie jakis kawalek swojej rzczywistosci. Czy to wciągająca i pasjonująca fotografia? A może w jakiś sposób wyróżniają się te zdjęcia w tłumie innych zdjęć? Otóż mnie na przykład nie zachwycają...może nie tyle nie zachwycają co nie wzbudzają we mnie jakichkolwiek odczuć ani tych pozytywnych ani negatywnych. Na dobrą sprawę gdyby zrobić z nich mozaikę lub położyć obok siebie byłyby nie do odróżnienia. Powiecie...przecież ...warsztat...przecież sprzęt przecież, przecież, przecież... Podkreślam nie oceniam ani nie krytykuje waszej fotografii. Nie chce awantur ani nikogo nie obrażam. Każdy patrzy przez tą swoją ulubioną tutkę zwana obiektywem na świat tak jak umie, tak jak czuje i tak jak mu sie wydaje ze nalezy patrzec... co powoduje ze podnosicie aparat do oka i robicie zdjecie? cyk...krzaczek...cyk... niebo...cyk...
Cóż...ja staram sie opowiadać moj swiat moimi sposobami, moze troche przerysowanymi, moze troche teatralnymi, ocierajacymi sie o granice dobrego smaku. Ot i cała różnica. Taki jestem. Może taka goła dupa to taki mój krzak a cycki to niebo..

Hmm, jak ktoś się tak gładko ze mną zgadza, to znak że muszę się jeszcze nad tym zastanowić.

Musisz wiedzieć janqu, że nie przeszkadza mi nagość i brudne pomieszczenia.
Mam problem tylko z takimi zestawieniami w fotografii jak brud/kobieta, religia/seks, fekalia/jedzenie...itd. Taka jazda po skrajnosciach.

Jednym z celów sztuki jest prowokowanie odbiorcy,
co czytając liczne komentarze autorowi się świetnie udało.
Ileż zdjęć tutaj przechodzi bez echa, bo i o czym pisać?
Samo zdjęcie w znanej już estetyce w serii się broni

rafcio napisał(a): Takie prace są WYNIKIEM SIERMIĘŻNEJ WALKI O UWAGĘ FOTOGRAFICZNEJ WIĘKSZOŚCI, dla której fakt, że modelka zdecydowała się rozebrać przed fotografem, dowodzi jego wartości.

Trafione w punkt rafciu, trafione w punkt.

dziiikk napisał(a): A ja nie rozumiem. Gdyby autor był łaskaw ciemnej masie uchylić rąbka tajemnicy o co chodzi. Z góry przestrzegam obrońców sztuki przed bzdurnym argumentowaniem że o w sztuce o nic chodzić nie musi.

Myślę, że nie musi o nic chodzić.

Jakby to opisać inaczej... W kontakcie z taką fotografią jak powyżej, czuję się trochę tak, jakby mi ktoś namolnie, z przejęciem i podnieceniem tłumaczył zjawisko, z którego akurat doskonale zdaję sobie sprawę. Trochę tak się czuję.

Jednocześnie wiem, że wielu z Was Autor rosrysował nowe horyzonty i jesteście pod wrażeniem.

sej napisał(a): Łączy je jedno: dreszczyk erotyczny który jest widoczny dla każdego kto nie jest impotentem.

Mi to raczej wygląda na ból, przemoc i przemarzniętą pupę.

sej napisał(a): Tu, w pracach autora, nie ma niczego dziwnego, ani niezrozumiałego. Łączy je jedno: dreszczyk erotyczny który jest widoczny dla każdego kto nie jest impotentem.

Tak napisałem, lekko prowokujac, dwa zdjecia Autora wczesniej:

Panowie, jest tyle stron gdzie bezkarnie można pooglądać dupeczki.
Przed kim te ceregiele, przed żoną? Sprowadzacie fotografię do roli przykrywki dla Waszych popędów.

Takie prace łączy też to, że są wynikiem siermieżnej walki o uwagę fotograficznej większości, dla której fakt, że modelka zdecydowała się rozebrać przed fotografem, dowodzi jego wartości.

A ja nie rozumiem. Gdyby autor był łaskaw ciemnej masie uchylić rąbka tajemnicy o co chodzi. Z góry przestrzegam obrońców sztuki przed bzdurnym argumentowaniem że o w sztuce o nic chodzić nie musi.

Chyba zaczynam rozumieć, o co chodzi Autorowi. Nie rozumiem jedynie dlaczego to robi. Dylemat mam. Kolega jeden powiedział, że interesujące, ale on jest świeżo po rozwodzie. Brak mu obiektywizmu.