subiektywne spacery powarszawskie...

siedzenie to nie to samo co przytakiwanie albo - albo

jak siedzisz... to i przytakuj

Janeq-2010 napisał(a): jaskiniar napisał(a): ba! Nie wiem czy nie złapiesz ba...na

wiesz co sądzę na ten temat ...

jaskiniar napisał(a): ba!

Nie wiem czy nie złapiesz ba...na

ba!

Miszczowskie odwracanie kota ogonem


(a z negatywem - wiadomo - niepowtarzalnie)

parę osób wytrzymuje...

destylat weźmie i kto z nim wytrzyma. uparty. da radę

marian napisał(a): czyli co. nagana z wpisaniem do akt?

Proponuję ostrzejszą karę: obowiązkową terapię w ciemni pod okiem bezwzględnego printera.

SQ6GIT napisał(a): 180 stopni?

"do góry nogami"

zladygin napisał(a): jaskiniar napisał(a): pps w programie graficznym nie wykonuję żadnych działań, których nie potrafiłbym wykonać przy pomocy powiększalnika Zresztą - przecie tak czynią wszyscy przygotowując efekty fotografii tradycyjnej do zaprezentowania w internecie. Czyż nie? No, dość ryzykowne twierdzenie. Osobiście nie odważyłbym się na takie samouznanie.

Czy ja wiem - wyostrzenie, kontrast, ewentualne przekadrowanie, "wyprostowanie" i poziomowanie, rozjaśnienie - ot to wszystko.

180 stopni?

czyli co. nagana z wpisaniem do akt?

zladygin napisał(a): Osobiście nie odważyłbym się na takie samouznanie.

Ja również.

jaskiniar napisał(a): pps w programie graficznym nie wykonuję żadnych działań, których nie potrafiłbym wykonać przy pomocy powiększalnika Zresztą - przecie tak czynią wszyscy przygotowując efekty fotografii tradycyjnej do zaprezentowania w internecie. Czyż nie?

No, dość ryzykowne twierdzenie. Osobiście nie odważyłbym się na takie samouznanie.

zladygin napisał(a): Chyba za dużo było tego destylatu i się Tobie obraz w główce poprzewracał...

Toż to element twórczy

TomaszK napisał(a): To fatalnie! Bo ewentualne błędy na tym etapie procesu są czasem trudne do naprawienia. Skan i obróbkę można łatwo powtórzyć ale sknocony negatyw nie wybacza... Na tym zdjęciu (fajnym zresztą) nie widać jakiejś silnej ingerencji programowej Autora... Edyta podpowiada mi, bym nie udawał świętego... ja też spożywam, ale dopiero wtedy, gdy film suszy się bezpiecznie powieszony

Na tym etapie błędy, których się obawiam, to - w przypadku dwóch negatywów w koreksie - niewłaściwe ich wprowadzenie, i możliwość zetknięcia się fragmentów. Powtarzanie "cip, cip, cip" podczas "wkręcania" negatywu (w rękawie ciemniowym) po wcześniejszym łyku "na szczęście" zdecydowanie ułatwia przeżycie tego etapu
Kwestia wlewania, mieszania i wylewania - tak dużego stresu już u mnie nie powoduje. Nawet zwiększona liczba "łyknięć" nie ma wpływu na zachowanie kolejności - wywoływacz, przerywacz, utrwalacz. Jedyne czego się mogę obawiać - to to, że wyleję utrwalacz do zlewu zamiast (jeśli jeszcze jest to możliwe) zlać go do butelki...
Płukanie - "dzieje się" samo, odpowiednie umieszczenie wężyka nie jest zagrożone - nawet po liczniejszym "łykaniu"...
Poza tym spożywanie destylatu jest proporcjonalnie rozłożone w czasie realizacji procedury... Musi zostać przynajmniej łyk na zakończenie

ps
obróbka własna (programowa) - dokładnie taka sama jak przy innych zdjęciach. Ba! - nawet jakby mniejsza, bo nie odwróciłem obrazu o 180 stopni

pps
w programie graficznym nie wykonuję żadnych działań, których nie potrafiłbym wykonać przy pomocy powiększalnika Zresztą - przecie tak czynią wszyscy przygotowując efekty fotografii tradycyjnej do zaprezentowania w internecie. Czyż nie?

Chyba za dużo było tego destylatu i się Tobie obraz w główce poprzewracał...

To fatalnie! Bo ewentualne błędy na tym etapie procesu są czasem trudne do naprawienia. Skan i obróbkę można łatwo powtórzyć ale sknocony negatyw nie wybacza...

Na tym zdjęciu (fajnym zresztą) nie widać jakiejś silnej ingerencji programowej Autora...

Edyta podpowiada mi, bym nie udawał świętego... ja też spożywam, ale dopiero wtedy, gdy film suszy się bezpiecznie powieszony

ani jednego konsumuję destylat z Wysp - ale wyłącznie podczas wywoływania negatywów