Fotografia barwna tylko w słoneczne dni?

Irwin0 napisał(a): taeda napisał(a): Panowie jak zwykle pieprzycie w stylu speców spod budki piwowej.... Ryszard Kreyser (autor tej książki) to facet na tyle znający temat i znany w swoim czasie, że ja wątpię, żeby pisał rzeczy bezpodstawnie. Nie sadzę żeby napisał on że nie wolno robić gdy nie ma słońca. Raczej chodzi o wskazanie, że barwy __a raczej ich tworzenie się i dostępność dla oka__bardzo zależą od obecności słońca a nawet od szerokości geograficznej (proszę zauważyć jakie jest morze w Grecji a jak wyglada ta sama woda w Polsce. Barwę tutaj tworzy słońce i tylko ono !!). Wiele razy robiłem kolor w zimie przy pochmurnym niebie, i faktycznie barw jako takich nie było za wiele w kadrze. Co innego latem przy pełnym słońcu. A więc__robić można i bez słońca ale intensywność barw będzie kiepska. Temat raczej jest dla dobrego fizyka-optyka a nie dla fotografa z awansu , czyli tzw. chaty za wsią. Chyba jeden z niewielu postów na temat. Mogę się mylić (jak wrócę do domu to zacytuję dokładnie). Autor miał na myśli zbyt małą rozpiętość tonalną barwnych negatywów do robienia udanych zdjęć przy pochmurnym niebie. Niektórym osobom radzę zajrzeć do słownika i sprawdzić różnicę między nie powinno się a nie wolno.

zarówno autor książki, jak i autor posta który zacytowałeś, tkwią jeszcze w czasach kiedy materiały barwne były średniej jakości, jeden rodzaj papieru i rakotwórcza chemia do niego. dziś mamy różne negatywy, papiery i chemię i możemy sobie sterować kontrastem.

weesee napisał(a): ..i możemy sobie sterować kontrastem.

ale Morzem Czerwonym, Białym czy Żółtym już nie!

Dominik napisał: ale Morzem Czerwonym, Białym czy Żółtym już nie!

ale Morzem Czarnym.

rbit9n napisał(a): Dominik napisał: ale Morzem Czerwonym, Białym czy Żółtym już nie! ale Morzem Czarnym.

co Wy mi tu za Darrrdanele opowiadacie Alfredzie.. gdzie macie kitelek?!

hobbes napisał(a): weesee napisał(a): ..i możemy sobie sterować kontrastem. ale Morzem Czerwonym, Białym czy Żółtym już nie!

do tego trzeba mieć na imię Mojżesz:

postrzeganie świata w kolorach zależy w dużym stopniu od obserwatora, ludzie często mają tendencje do ulegania presji otoczenia, edukacja uczy człowieka patrzeć i postrzegać. wpaja wzorce. nazwy. zielony - biebieski. zanim się rozpiszę link do autora, który 200 lat temu podjął trud dociekania natury widzenia kolorówfarbenlehre

"Apart po zalozeniu kliszy 120 jest gotowy do wykonywania zdjęć a to z tego powodu,ze ze jest on 100% sprawny"

są tez tacy, którzy zażywają glikozydy nasercowe. leki te, oprócz zbawiennego wpływu na serce, mają ten brzydki nawyk, że kumulują się w soczewce oka, przez co pacjent, widzi świat w odcieniach żółci. i goryczy, bo gorycze też są żółte.

rbit9n napisał(a): bo gorycze też są żółte.

a goryczaki żółciowe widocznie są różowe, pewnie dla zmyłki

Pewnie na orwo takie fotografie w pochmurne dni były ryzykowne ale przy materiałach fuji czy kodaka to bzdura na resorach.

Ale ten Mojżesz świetny jest !!!!!!!!!!!!!!!!!!
PS. kolor morza na tej samej szerokści geogr. zależy od składu planktonu i od podłoża.
U nas są jeziora o białawej wodzie (taki kredowy seledynek) a tuz obok normalna woda
taka......zielonkawo niebieska.
Wisła natomiast ma kolor brązowy od brunatnic jakie w niej żyją........
I....jednak.........to jest widoczne najlepiej na zdjęciacj letnich a pełnym słońcu.....

Ja najbardziej lubię postrzeganie kolorów na kacu. Wszystko jest tak cholernie intensywne, że oszaleć można. Pewnie też tak macie?
Za młodzieńczych czasów natomiast dałem się jak idiota namówić na pół kubeczka wywaru z bielunia dziędzierzawy. Nie powtórzyłbym tego przenigdy, ale... W wyniku atropiny przez dwa dni widziałem (poza wieloma innymi ciekawymi rzeczami) świat składający się z barwnych plam. Założyłem stare jak świat ubrania i pomyślałem "oszzz... nawet nie wiedziałem, że mam takie piękne, kolorowe, ultraczyste i nowe łaszki!". Alllle to było... Do dziś mam bliznę na brodzie.

http://www.flickr.com/photos/peludito/

Irwin0 napisał(a): Mogę się mylić (jak wrócę do domu to zacytuję dokładnie). Autor miał na myśli zbyt małą rozpiętość tonalną barwnych negatywów do robienia udanych zdjęć przy pochmurnym niebie.

To w pochmurny dzień jest bardziej kolorowo, niż w słoneczny? I trzeba używać specjalnych filmów o większej rozpiętości tonalnej?
Sprawdź to jeszcze raz, bo to jedna z większych bzdur, jakie słyszałem o fotografii (a konkurencja jest ostra )

J

Jester napisał(a): Irwin0 napisał(a): Mogę się mylić (jak wrócę do domu to zacytuję dokładnie). Autor miał na myśli zbyt małą rozpiętość tonalną barwnych negatywów do robienia udanych zdjęć przy pochmurnym niebie. To w pochmurny dzień jest bardziej kolorowo, niż w słoneczny? I trzeba używać specjalnych filmów o większej rozpiętości tonalnej? Sprawdź to jeszcze raz, bo to jedna z większych bzdur, jakie słyszałem o fotografii (a konkurencja jest ostra ) J

Trochę namieszałem. Tak jest jak się czyta, nie robi notatek a później pisze z pamięci. Tak czy inaczej autor książki odradza robienie zdjęć przy pochmurnej pogodzie przy zastosowaniu materiałów barwnych.

Cyt.:" Stanowczo odradzamy natomiast używanie do zdjęć przy pogodzie pochmurnej materiałów barwnych. Światło ma wówczas zbyt wysoką temperaturę barwową, co powoduje nieprzyjemne zniekształcenia barwne, polegające na przygaszeniu i zaniebieszczeniu wszystkich barw ciepłych."

Książka jest z 1988r. Czy od tego czasu negatywy kolorowe zmieniły się na tyle, żeby to twierdzenie straciło na aktualności?

peludito napisał(a): Ja najbardziej lubię postrzeganie kolorów na kacu. Wszystko jest tak cholernie intensywne, że oszaleć można. Pewnie też tak macie? (...)

Ło matko, a ja myślałem, że jestem upośledzony, bo nikt ze znajomych się do tego nie przyznawał!
Jak na Zawsze Kwadracie o tym napisałem, to świat skomentował to chmurnym milczeniem

Pzdr,
Rudolf

marcinszymczak.com

W takim razie przyznam się, że w czasach mojej odległej młodości ulubiłem sobie zagospodarować noc dynamicznym pijaństwem, by koniec końców łagodnie przywitać poranek lekkim już tylko pyfkiem, zakąszonym papierosem marki "Mocne". Ach, jakże fioletową, jakże intensywnie białą, żółtą oraz zieloną jawiła się wówczas rzeczywistość...

Irwin0 napisał(a): Tak czy inaczej autor książki odradza robienie zdjęć przy pochmurnej pogodzie przy zastosowaniu materiałów barwnych. Cyt.:' Stanowczo odradzamy natomiast używanie do zdjęć przy pogodzie pochmurnej materiałów barwnych. Światło ma wówczas zbyt wysoką temperaturę barwową, co powoduje nieprzyjemne zniekształcenia barwne, polegające na przygaszeniu i zaniebieszczeniu wszystkich barw ciepłych.'

To jestem ciekaw jakie materiały poleca autor do robienia kolorowych zdjęć w pochmurną pogodę? Niebarwne?

J

Jester napisał(a): To jestem ciekaw jakie materiały poleca autor do robienia kolorowych zdjęć w pochmurną pogodę? Niebarwne? J

To się fachowo nazywa czarno-białe.

peludito napisał(a): Ja najbardziej lubię postrzeganie kolorów na kacu. Wszystko jest tak cholernie intensywne, że oszaleć można. Pewnie też tak macie?

Mi wtedy przeszkadza, że kot sąsiadów z góry tak głośno tupie.

Post był edytowany 2011-01-23 01:25:08

http://symbolicinteraction.wordpress.com

noritsu-koki napisał(a): To się fachowo nazywa czarno-białe.

Tylko że czarno-białym filmem nie zrobię kolorowych zdjęć. A ja widziałem kiedyś w internecie kolorowe i z chmurami. To jak oni je robią? Kolorują pędzelkiem?

J

Jester napisał(a): Tylko że czarno-białym filmem nie zrobię kolorowych zdjęć.

Oczywiście, że zrobisz.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Właśnie, kiedyś zastanawiałem się, na czym polega kolorowanie filmów, np. taki Technicolor. Jakoś trudno mi sobie wyobrazić, że panowie technicy na każdą sekundę obrazu kolorują ręcznie 25 klatek super detalicznego filmu 35mm. Czy to nie jest czasami tak, że każdy odcień szarości ma swój dokładny odpowiednik w kolorze? Wtedy należałoby tylko zrobić wzorzec dla konkretnego materiału b&w... Czy źle kombinuję?

http://www.flickr.com/photos/peludito/