Co to jest fotografia stołowa?

Jest wódka stołowa czemu nie ma być fotografii stołowej

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

Wypowiedź Twoją schowałem do schowka cytatów. Kto wie, kiedy się może przydać.

1. fotografuje wykonany stół, aby zdjęcie umieścić na portalu handlowym lub stronie www - robię czasami
2. na stole kładę namiot bezcieniowy i fotografuje w nim np.biżuterię, kamienie i inne produkty przeznaczone do sprzedaży - robię częściej
3. gdy na stole zasiada, leży, lub stoi roznegliżowana modelka - będzie to stołowa fotografia aktu - nie robiłem, ale kiedyś też zrobię
4. Ty stajesz na stole z aparatem (fotograficznym!) i patrząc na wszystkich z góry - wykonujesz odpowiednie zdjęcie - też przede mną
5. będąc na wycieczce w Górach Stołowych - to też przede mną

Czy jaszcze coś dodacie?

to fotografia studyjna, tylko za studio 'robi' stol.

Aaa... Tak mi się właśnie coś z kontekstu zamajaczyło. Nie sądziłem jednak, że używa się tego określenia inaczej niż z przymrużeniem oka. Dziękuję Panom za wyjaśnienia i garść przykładów.

Ja też znalazłem jedną fotografię stołową. Choć - Bóg mi świadkiem - wolę fotografię sarepską. Trudno. Jest to, co jest.

Jest to fotografia Stołowa.

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

stołowa bo to rodzaj fotografii do którego trzeba się wcześniej nieco zaprawic, np aby na mrozie nie sczeznąć:

dodałbym fotografię tenisa stołowego.

Dodaj.

A najwyższy stopień i kunszt tej gałęzi fotografii jest fotografowanie stolca na stole

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

dodałem



(dodałem enter)

Post był edytowany 2010-01-20 11:13:24

Ładny autoportret zamieściłeś Piotrze. Od siebie dodam wyznanie, że stołowanie się nigdy nie było moją namiętnością, w myśl starożytnej zasady: fotografuje się, żeby żyć, a nie żyje, żeby fotografować.

Post był edytowany 2010-01-20 11:17:49

Wstęp do wątpienia

Andrzej? Chyba nie, bo Andrzej był praworęczny. Cześć jego pamięci!

a propos autoportretu stołowego

Ożesz wemordę. Też klasykiem zasunąłeś?

Wstęp do wątpienia

trzeba mieć ambicje...

...i horyzonty.

Wstęp do wątpienia

może tylko usta płucze?

I tak oto, trochę na okrętkę, dotarliśmy do źródła mojego tytułowego dylematu, czyli czarkowej książki pana Dederki "Światło i cień w fotografii". Tam to mianowicie wyczytałem na okładce, że Witold Dederko wymieniał wśród zainteresowań właśnie fotografię stołową. Sprawę możemy więc uznać za wyjaśnioną, a mnie - jako tematycznie skompromitowanego - za stołową nogę.

Żegnam Szanownych Państwa, życząc łagodnej zimy, a następnie wyrazistej wiosny, która - jak zwykle - przyjdzie pieszo, potem zaś lata jak z najpiękniejszych lat... Do usłyszenia jesienią!