Kororowanki :)

swego czasu Z. Beksiński, tak (jak Tomek pisze) argumentował, dlaczego nie sprzedaje wydruków swoich prac komputerowych. wydruku nie można też porównywać do lino/drzewo/miedziorytu, ponieważ, w tych technikach stanca niby jest ta sama, ale może się farba inaczej ułożyć, z wiekiem sztanca się zużywa itd. i w efekcie odbitki też się od siebie różnią.


mówią, że o zabawę im tylko się rozchodzi.i swobodę ma się rozumieć.

znaczy mniej doskonałe są i tyle, odbitek też się zawsze robiło mało sygnowało i te się sprzedawało i sprzedaje, obecnie tak samo robi się wydruki dla galerii i archiwów technologia się zmieniła jedynie

tak, ale zasadniczo mając plik źródłowy i drukarkę i papier i... możesz wydrukować n kopii, które zasadniczo będą takie same. nieważne, miało być o zabawie.

zasadniczo mając powiększalnik i kliszę i masę papieru i mając wykombinowane czasy możesz tak samo bawiąc się przy tym pewno lepiej i dłużej, skoro miało być o zabawie

Mnie naszło na "kolorowanki" po wizycie na wystawie "Światłoczułe" w Muzeum Narodowym. Generalnie wystawa bardzo słaba, ale było parę prac pomalowanych akwarelą i efekt był przepiękny - zdjęcia stawały się wręcz trójwymiarowe. Niektóre z nich były tylko fragmentami malowane - na przykład róż na policzkach gejsz i błękit ich kimon. Warto zobaczyć to na żywo, żeby zrozumieć, że to zupełnie coś innego, niż kolorowa odbitka, czy pomalowanie w psie.