Julia 4

;-)

No dobra rozumiem te oczko. Skasuję te zdjęcia bo te komentarze to tylko zabierają mi radość fotografowania.

Czytaj te komentarze, czytaj. Czasem warto. Pozdrowienia dla modelki i wesołych świąt ...

Miałem na myśli komentarze na plfoto

Ja też
EDIT: istotne jest to, żeby spokojnie i bez nerwów wydobyć z nich to, co istotne dla fotografii ...

Malczer dobrze prawi

Nie wiem czy będę dobrze zrozumiany. Kiedyś grałem w grunge rockowej kapeli. Kiedy tworzyliśmy i graliśmy na próbach wszystko było OK. Czułem dreszcz dzikiej ekspresji, naturalności i prawdy. Kiedy z tym wyszliśmy poza salę prób traciłem to. Podobnie jest z fotografowaniem. Różne miarki, ekierki i szkiełka jakoś odzierają fotografię z romantyzmu.

Są w fotografii pewne zasady które należy znać, gdyby każde zdjęcie było dobre ne było by dobrych zdjęć.

Zasady można przecież świadomie łamać dla osiągnięcia jakiegoś efektu. Czy w ogóle trzeba koniecznie określać że zdjęcie jest dobre czy nie? Czy nie chodzi raczej o to czy przemawia do mnie jakoś czy nie?

Z zasad można zrezygnować, pod warunkiem że się robi to świadomie bo się je zna.

A i tu chyba faktycznie masz back focus...
http://www.michaldulemba.pl/technika/front-focus-i-back-focus-wykrywanie/

Uważam że można robić wszystko ze zdjęciem co przynosi radość i satysfkację. Ale żeby to osiągnąć nie należy umieszczać swoich zdjęć w takich miejscach.
Co do zdjęcia - może nie chciałem żeby dziewczynka miała jasne, przejżyste i wyraźne oczy bo chciałem pokazać jej niepewność i lęk wkraczania w dorastanie. Za sobą ma jasne dzieciństwo, które symbolizuje skontrowane światło. Przed sobą nieznane a w sobie nieostro zarysowaną kobiecość.

Teraz dopisałeś mnóstwo historii do zdjęcia, historii której nie ma na zdjęciu.

Nie każdy potrafi to dostrzec...

W powieści Vonneguta Sinobrody, głównemu bohaterowi, malarzowi, wprosiła się na wakacje pisarka tandetnych romansów. Malarz, właściciel imponującego domu, powiesił sobie był w hallu obrazy ekspresjonistów abstrakcyjnych, których zresztą w młodości znał osobiście. Pisarka, osoba wielkiego tupetu, zdjęła te bohomazy i na ich miejsce powiesiła obrazki dziewczynek na huśtawkach. Pod nieobecność malarza pojawiła się wycieczka japońskich koneserów, chcących zwiedzić słynny dom naszego malarza. Podobało im się wszystko, za wyjątkiem powieszonych przez pisarkę kiczów. Ta, wykazując się niezłym refleksem, naprędce nakreśliła straszliwe losy, jakie czekają te niewinne i roześmiane dziewczątka. Japończycy, żegnając się, ze łzami w oczach orzekli, że te pozornie kiczowate obrazki, to najlepsze, co zobaczyli w domu.

Czy sugerujesz że mój obrazek jest kiczowaty? Trudno wysnuć inny wniosek z twojej analogii...

Znajdź drugie dno w tym, co napisał jzl. On mówi przypowieściami, jak ... .

Liczę na to, że jzl sam wyjaśni o co mu chodziło...

Cały sens(smaczek) przypowieści, mitów itd polega na tym, że interpretuje się je samemu...