-----------

Mocne...

Wygląda jak po spotkaniu deficytu z dojrzałością.

W sprawie gór, to Hakuba nie mogłaby być? Warunki do spokojnej kontemplacji w sam raz. Nawet wątek analogowy się pojawia.

Jest ok, ale nieco przegadane.

Tak, głębia dobra. Płytka ale równa. Równomierna dystrybucja głębi zapobiega dystorsjom. Pozwala uniknąć pierścieni Newtona. Uwaga niby techniczna, ale może źle ją odczytuję. Może chodzi o głębię przekazu? O szarość. Coś pomiędzy światłem a ciemnością. Między istnieniem a nieistnieniem. Między świadomością a pustką. Zasadniczo każdy temat jest dobry, by porozmawiać. A szarość jest dobra. Niczego nie sugeruje, nie narzuca tematu. Mrok rozjaśnia, jasność łagodnością oswaja. Tak na to nie patrzyłem robiąc to zdjęcie. Mogło być właściwie też zrobione o świcie na szczycie góry Fuji. Tak pewnie by wyszło instaksem we mgle. 

"Nie macie wrażenia że ostrość nieco uciekła?"

Nie, bo głębia dobra.

Emulsja wyschła, to może być mityczny suchy kolodion. Receptura poszukiwana od wieków przez zbłąkanych fotografistów. 

Klasyczna kompozycja bez artefaktów. Szanuję

Perfekcyjne przejścia tonalne.

Ja myślę, że sekundę za późno. Ale to takie subiektywne wrażenie.

Ostrość dobra, nie zwróciłem uwagi. Moment ciekawy.

Dokładnie, do dzisiaj się zastanawiam co sfotografowałem. Prawdziwe wnętrze aparatu?

Zastanawiające.

Dziękuję za wszystkie wpisy, a najbardziej te krytyczne, zwłaszcza konstruktywne. Nie macie wrażenia że ostrość nieco uciekła? 

Tabula od pierwszego raza, w kolorze niebrudzacym. 

Fabia!!!

Superb!

Cudo.

Tak, popieram, takie zdjęcia jednoczą, tu każdy zobaczy cząstkę siebie. Gdyby wszyscy robili takie zdjęcia, Naród stanowiłby silną, zwartą pięść...

Ładne, spokojne, niepolityczne.