siedzi dzieciak

Wilkosz napisał(a): Janeq-2010 napisał(a): Bardzo klimatyczne zdjęcie, przywołuje wspomnienia. Wnętrze jest być może z 1957r (albo aranżowane), ale ubranie już współczesne. Pamiętam tak nakrywane tapczany, piec mieliśmy niemal identyczny. Janek - wnętrze oryginalne do dziś, aparat z 57, chłopak już nie nowiutki ale jeszcze nie zajechany.

Chętnie wszedłbym do takiego wnętrza i poczuł klimat domu mojego dzieciństwa.
Jak miałem ok 9 lat przeprowadziliśmy się do większego i nowocześniejszego mieszkania; Były kaloryfery, Tacie odpadło noszenie węgla i palenie w piecach.
To mieszkanie nadal mam, ale za 2-3 lata sprzedam, usuwając kolejną porcję wspomnień.
Potem było już moje/nasze z żoną życie i ta przedziwna życiowa kołomyja

Janeq-2010 napisał(a): Bardzo klimatyczne zdjęcie, przywołuje wspomnienia. Wnętrze jest być może z 1957r (albo aranżowane), ale ubranie już współczesne. Pamiętam tak nakrywane tapczany, piec mieliśmy niemal identyczny.

Janek - wnętrze oryginalne do dziś, aparat z 57, chłopak już nie nowiutki ale jeszcze nie zajechany.

jarek napisał(a): Spojrzenie nie na widza, jednak obraz jest domknięty. Spojrzenie w bok jeśli osoba nie jest w jakiejś konkretnej przestrzeni, lub wyraźnie czymś poruszona. Na tym zdjęciu autor podszedł za blisko, bo ostatecznie uciekł od oglądającego.

Jarek - prompter stał z prawej strony - ot cała tajemnica.

Bardzo klimatyczne zdjęcie, przywołuje wspomnienia.

Wnętrze jest być może z 1957r (albo aranżowane), ale ubranie już współczesne.
Pamiętam tak nakrywane tapczany, piec mieliśmy niemal identyczny.

Spojrzenie nie na widza, jednak obraz jest domknięty.




Spojrzenie w bok jeśli osoba nie jest w jakiejś konkretnej przestrzeni, lub wyraźnie czymś poruszona.
Na tym zdjęciu autor podszedł za blisko, bo ostatecznie uciekł od oglądającego.

Model spojrzał w bok i zdestabilizował obraz? Jestem przekonany, że gdzieś w przepastnych archiwach malarstwa klasycznego znajdzie się obraz postaci patrzącej w bok i nie destabilizującej obrazu. Przydałby się jako materiał poglądowy.

Każdy oglądający przychodzi z własną historią, ale szybko podąża za spojrzeniem i nie potrafią się te dwie płaszczyzny dopasować.
Pod tym względem, obraz jest niestabilny.

Ładne, sezonowane.

Fajne.

Teatrzyk nie ma znaczenia dla odbiorcy.

Świetne.

Pozornie (teatrzyk taki - zdjęć robienie).

Smutny. A o zdjeciu... dobre. Bardzo.