My!

Dzieci to ja jednak wolę jaśniej.Powinny być bardziej wesołe.Tak mi się jakoś widzi,chociaż znawcą sztuki nie jestem.

Ja lubię jakieś takie zamyślenie.

Oczy dziecka patrzą jakby daleko.Poza czy faktyczny zapis chwili?Nie odgadnę.Może to czerń i biel zdjęcia,w jakiś przygnębiający sposób na mnie działają.A może późna pora.Chyba czas zamknąć oczy na dziś.

Zdjęcie posiada moc.

Mi się widzi. Wciskanie, że jak dziecko, to musi być świetliście, radośnie i z gołą dupą bo to małe bobo to jakieś nieporozumienie. To, co człowiek robi też zmienia podejście do świata - Pit już się wielokrotnie określał na forum, czym się zajmuje.

Technicznie chciałbym trochę detalu w swetrze, który jest czarną dziurą.

Emocje są najważniejsze, technikalia i przyzwyczajenia to rzeczy wtórne. Często graniczące z manierą, subiektywnie rzecz biorąc. Poza tym, lubię głębokie, często określane jako "smutne" fotografie. Dlaczego smutne? Może własnie głebokie, w tym beznadziejnym zalewie koloru kolorowego...

Szanowny kolega na pływalnie na Karwinach chodzi?

edyta literówka

Dobre.

z klimatem