czekając na powrót

ładniusie

Świetna Nadia, świetne zdjęcie!
Osobiście bym stawiał na wysoki kij, to jest m.in. próbował nieco wysłonić PG, ale to już tylko taka moja dywagacja, bo zdjęcie podoba mi się i w takiej formie, w jakiej już jest.

dziękuję za komentarz,
z tym wysokim kijem pewnie masz rację, ale gdybym zaczął gmerać suwaczkami plus dodatkowo selektywnie maskował ciemną plamę w PG (ach ta cholerna kontrastowa tapeta), to zatraciłbym resztki analogowego charakteru zdjęcia, a tego bym nie chciał, choć nie sposób przyznać Ci racji.
O high key'u lepiej myśleć przy wyzwalaniu migawki, a mi to wtedy do łba nie przyszło, bo zdjęcie w słabym świetle zastanym popełnione było.

Piękne! Jest wszystko, co lubię w portrecie dziecka

No tak, ja też nie wiedziałbym, jak to wyszopować, więc lepiej zostawić tak jak jest. Ale nad odbitką to już może warto by się potrudzić, bo zdjęcie trudu jest warte. Ech, aż se do Ulubionych dodam (chyba mi się dzieci zachciewa, hej!)

Hmmm... co by tutaj zepsuć...
Ładny portret.

Mała jest super! A portret mówi, że czeka.

Nadia z dnia na dzień usychała coraz bardziej z tęsknoty, choć teoretycznie powinna być już przyzwyczajona do częstych wojaży rodziców.
Serce się kraja co chwila serwując rozłąki dzieciakom tak mocno przywiązanych do swoich rodziców.

Świetny portret, świetna robota . Wyraźnie widać tęsknotę w tym oczekiwaniu.

Znakomite