Toruńskie wędrówki 2

viper1986 napisał(a): Nie ma czym przejmować się - ja ostatnio (dwa dni temu) zepsułem ważną rolkę filmu. To nie był pierwszy raz gdy własnoręcznie wołałem, za to pierwszy kompletnie nieudany negatyw. Co do samego wołania - nie taki diabeł straszny jak go malują

Ja dałem do laboru wołać mój pierwszy film. Zrobili mi trochę dziwnych plam. Wkurzyłem się, poczytałem, zajrzałem na koreks.pl, kupiłem koreks i chemię. Drugi już sam wołałem. Kilku rad udzielili koledzy z AT. I poszło. Wywołałem ich jak dotąd z dwadzieścia. I mam tę radość: jak coś spieprzę, to sam

Steuermann napisał(a): Wkurzyłem się, poczytałem, zajrzałem na koreks.pl, kupiłem koreks i chemię. Drugi już sam wołałem. Kilku rad udzielili koledzy z AT.

Ojej, to era książek już AŻ tak przeminęła...???
:-((

Mamy to szczęście, że zacne podręczniki klasycznej fotografii stoją w cenie połowy negatywu. Ja tam sobie powolutku kompletuje biblioteczkę. Ostatnio w trakcie lektury "Powiększenia fotograficznego" p.Tuszki doszedłem do wniosku, że jakbym przeczytał wcześniej, zaoszczędziłbym (albo nie zmarnował) papierki równowartości przynajmniej tuzina takich książek. Moim zdaniem bardzo warto poczytać, ale doświadczeń forumowiczów też nic nie jest w stanie zastąpić.

o masz , Toruń i Steuermann nie jest Autorem ? a to ci niespodzianka

sut72 napisał(a): Ojej, to era książek już AŻ tak przeminęła...??? :-((

Nie przeminęła
Ale w takich podstawowych sprawach internet sprawdza się bardzo dobrze, lepiej niż książki. Bo bardzo trudno początkującemu kupić dobrą książkę, jak nie zna się na zagadnieniu, które go nurtuje. A śmiecia w każdej ksiegarni pełno. W necie jesteś w stanie dotrzeć do wielu tekstów w krótkim czasie. I jeszcze zadać pytania na forach.
Książki rewelacyjnie sprawdzają się do studiowania trudnych problemów, na wysokim poziomie zaawansowania. Tu są jedyne.
To jest oczywiście moje, całkowicie prywatne zdanie.

Steuermann napisał(a): Nie przeminęła (...) Tu są jedyne.

Nooo dooobraaa....
Niech będzie Ci wybaczone...!
;-))

peludito napisał(a): Mamy to szczęście, że zacne podręczniki klasycznej fotografii stoją w cenie połowy negatywu. Ja tam sobie powolutku kompletuje biblioteczkę. Ostatnio w trakcie lektury 'Powiększenia fotograficznego' p.Tuszki doszedłem do wniosku, że jakbym przeczytał wcześniej, zaoszczędziłbym (albo nie zmarnował) papierki równowartości przynajmniej tuzina takich książek. Moim zdaniem bardzo warto poczytać, ale doświadczeń forumowiczów też nic nie jest w stanie zastąpić.

możesz podać jakiś tytuł od którego bezwzględnie trzeba zacząć z wywoływaniem?

Problem jest taki, że żadna książka wydana w Polsce, nie opisuje procesu kalibracji materiału, a od tego należy zacząć. Jeżeli to pominiesz, a uzyskane wyniki nie będą Cię zadowalać, to nigdy nie osiągniesz zamierzonych efektów i będziesz się miotać między dziesiątkami kuńbinacji film + wywoływacz i zwalać winę na swój brak umiejętności, stary wywoływacz, nie ten film, wodę z kranu czy wiatr słoneczny od morza Żeromskiego...

The Darkroom Cookbook, The Negative Cookbook i The Variable Contrast Printing Manual - Steve'a Anchella. Warunki są dwa - znasz angielski, masz ok. 350PLN na zamówienie książek (cena już z przesyłką). Lepszych pozycji dot. wywoływactwa, kalibractwa i odbijactwa moim zdaniem nie ma.

akurat do wywoływania podszedłem zasilony wiedzą z for i tutków - tutaj większej filozofii nie ma co w książkach szukać. W zasadzie używając forumowych szukajek (tu i na korexie) można posiąść niezbędną do startu wiedzę. To racja, że najgorzej jest z żenieniem negatywu/wywojki/papieru/wywojki. Opcji jest kilka - ja brnę metodą prób i błędów, ale wpisując w google kolejno nazwę negatywu i wywojki często można dotrzeć do skanów wołanych daną konfiguracją negatywów wraz ze skrótowym opisem procesu (proporcje, czas, agitacja itd.). Uzupełnij profil o adres mailowy, coś Ci podrzucę na początek.
pozdr.

Już na miniaturce poznałem, że to Toruń, chyba za długo już tu mieszkam :P

noritsu-koki napisał(a): Już na miniaturce poznałem, że to Toruń, chyba za długo już tu mieszkam :P

A ja byłem w Toruniu raz w życiu ok. 8 godzin, przed trzema laty. A to miejsce poznałem natychmiast, choć nie z miniaturki. Piękne miasto. Piękne, zapadające w pamięć zakątki.