Jak kadrować

locate napisał(a): Czy kadrować należy może dobrze?

nie rozumiem tego pytania

Najlepiej kadrować dobrze, według własnego odczucia
Reguły kompozycji opracowano już dawno i nic się do tej pory nie zmieniło. Podobnie, jak z Pismem Świętym - zasada jest jedna: kompozycja ma być zrównoważona; reszta, to komentarze

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Hmm, istnieje takie coś jak "złoty podział" - na szybko z googla:
złoty podział

ale osobiście nie zawsze się do tego stosuje, wszystko zależy od sytuacji, tematu i "inspiracji". Lubie ciąć wąsko.



PS: Hmm, chyba pierwszy raz się udzielam w nie swoim temacie,

Chodzi tak uogólniając o to że, jeden robi obrazy aparatem i wszyscy się zachwycają, drugie zaliczamy po prostu jako zwykłego pstrykacza.

A przecież narzędzie mamy jedno ten sam wizjer, mniej więcej to samo w nim widać, to skąd te różnice.
A może należy kadrować tak jak czujemy dany temat, nic na siłę, a czas pokarze? Ktoś dostrzeże zrozumie nasze powody popełnienia danego obrazu.

Post był edytowany 2010-02-10 22:11:43

Malowane ustami

dostrzeże, albo nie dostrzeże... co za różnica biorąc pod uwagę jak jesteśmy zawalani obrazkami w tych czasach...
Ja tam kadruję tak jak mam akurat chęć, fotografuje kiedy mam chęć. Chyba na tym to polega a nie na napinaniu się "jak tu zrobić fotę, żeby się wszyscy podniecali"...
Wyrób sobie jakiś poziom autokrytyki, bo to co możesz przeczytać w tzw. komentarzach będzie z pewnością odbiegać w ogóle od Twoich poglądów...
A jak zrobić dobre zdjęcie?
Kurde, no nie wiem. Aparatem chyba by było najwygodniej, ale znam takich co i pudełkiem po zapałkach zrobią.

Niestety, Duma jak zwykle pisze bzdury. Złoty podział nie jest podziałem na trzy i nie nazywa się trójpodziałem. Złoty podział oparty jest na ciągu Fibonacciego i - o dziwo - wystarczająco jest opisany w Wikipedii. Natomiast "trójpodział", to cudak wymyślony przez tych, którzy nie rozumieją złotego podziału :-)

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

czarek napisał(a): Natomiast 'trójpodział', to cudak wymyślony przez tych, którzy nie rozumieją złotego podziału :-)

Ja widziałem kilku takich co mieli trójpodział na dresowych portkach.

A co do złotego podziału - kurna - nie umiem i chyba nie lubię robić fotek według jakiegoś wzoru, czy narzuconego szablonu. Chyba nie o to w tej zabawie chodzi.

Post był edytowany 2010-02-10 22:19:22

Hm wlazł nam złoty podział, znam złoty podział dokładnie, chociażby z malarstwa, znam perspektywę, ale to nie wszystko i nie konieczne do pokazania dobrego obrazu.
Weźmy np. kubistów jak Picasso, czy obrazy naiwne jak chociażby Nikifor
Może odbiegam od fotografii ale chyba malarstwo i fotografia mają wiele wspólnego.
Równowaga w kadrze, współgranie kolorów, czy w czarno białym gra świateł, niby wszystko jasne, wykonujemy w życiu tysiące fotografii, a tylko kilka nam pasuje, dla czego?.

Malowane ustami

bo do kompletu jeszcze potrzebne są jakieś emocje zwłaszcza w takim natłoku obrazków niewiele rzeczy porusza

Wskazówka, której ludzie nienawidzą: Kandyński
Facet opisał metodę "ważenia" kompozycji.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

a czemu nienawidzą? aż muszę to sprawdzić

Wszystko zostało powiedziane i ustalone w epoce Renesansu i Baroku .. reszta ta późniejsza jest dość wtórna kompozycja to narzędzie - zależy od tematu - czy temat ma wisieć, pływać, zanikać, stać, leżeć ..etc.. bzdury o niekadrowaniu centralnym, nie pod słońce, nie w południe (sam czytałem na portalu plf..), itp. odsuń daleko od siebie.

Przychodzi mi tu na myśl tylko : czytać , czytać i oglądać mistrzów :galerie (najlepiej te w realu), albumy . Zobaczyć co mi się podoba , zastanowić się dlaczego i jak do tego dojść .

Jesssu...to podział zły? znaczy pytam prowokacyjnie bo myślę...znaczy większość zdjęć jakie widziałem i mi się podobają po dorysowaniu na nich kresek wyglądają na źle zrobione.
Czarku mówisz o tej książce? Rany jak to jest okładka to ja zamilknę, nie no nic tu po mnie. W życiu tego nie zrozumię choćbym chciał.

kadruj tak by temat był w kadrze, jak nie trafisz, nie ma co oglądać, z pozdrowienimi jurek stop temat koło środka najbezpieczniej stop

rudi napisał(a): Czarku mówisz o tej książce?

Tysz :-) O duchowości w sztuce, to wczesna książka Kandyńskiego, w której prezentuje swoje przemyślenia i rozterki, które później doprowadziły do usystematyzowania zasad, co dobrze zostało opisane w jego kolejnej książce "Punkt, linia i płaszczyzna". Jakby dalszym krokiem są książki Arnheima, Ingardena, Gombricha, Taranczewskiego czy innych.

Już kiedyś podawałem tu linkę do spisu książek dla nienormalnych :-)

Nie jest prawdą, że wszystko skończyło się w renesansie czy baroku; te epoki charakteryzowała sztuka figuratywna, natomiast później twórczość poszła o wiele dalej - chociażby wspomniany Picasso czy Klee. Abstrakcja istniała od starożytności, np. greckie meandry, ale zrozumiana została dopiero w XX wieku.

Poza tym barok to paskudztwo

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

keraltok napisał(a): Przychodzi mi tu na myśl tylko : czytać , czytać i oglądać mistrzów :galerie (najlepiej te w realu), albumy.

A mnie przychodzi na myśl stara anegdota:
- Mistrzu - pyta dama - jak odróżnić dobry obraz od złego?
- Ależ to bardzo proste, madame - odpowiada mistrz - wystarczy obejrzeć milion obrazów. Potem już się pani nie pomyli.

Wstęp do wątpienia

czarek napisał(a): Poza tym barok to paskudztwo

Czarku, mam nadzieję, że nie masz na myśli muzyki?

Wstęp do wątpienia

jzl napisał(a): Czarku, mam nadzieję, że nie masz na myśli muzyki?

Nie; na muzyce, to ja się nie znam

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Żałuj Czarku, bo barok to jeden z najpiękniejszych okresów w muzyce.

Wstęp do wątpienia