paprochy a sterylność

Hmmm mnie w sumie cieszy ta niedoskonałość moich umiejętności i to że czasem zaplącze mi sie jakiś paproch, coś źle zeskanuje i tak dalej ... Generalnie na codzień haruje jako grafik, więc stemplowanie i cała ta cyfrowa jazda strasznie mi nie pasuje do tego co mi sie tak podoba w fotografii analogowej. Stąd często zostawiam specjalnie jakieś potknięcia. Oczywiście nie zawsze, bo jak mam ewidentnie jakieś paskudztwa, to od czasu do czasu je wystempluje, ale mam wrażenie wtedy że sam siebie oszukuje.

Pewnie ktoś zaraz napisze właśnie, że to brak szacunku dla widza i tak dalej ... generalnie wolałbym się tak nauczyć samej techniki, żeby już nic podkręcać, stemplować czy ściemniać w Photoshopie nie było trzeba. Mi to po prostu nie pasuje z "klimatem epoki". Albo się nauczę i będzie wszystko perfekt, albo będe miał lipne fotki z paprochami, zaciekami itp ... ogólnie staram się jednak ograniczać do minimum ingerencje w foty.

Ogólnie przez pewno zboczenie zawodowe jakoś gorzej oceniam edycje graficzną niż umiejętności techniczne. Po prostu nie robi na mnie wrażenia takie podkręcanie zdjęć ... to może zrobić każdy. Natomiast nic mnie tak nie cieszy, jak czasem się uda pstryknąć kadr, przy którym nie trzeba już nic "gmerać".

Post był edytowany 2009-10-21 09:32:34

Łódź okiem przechodnia

Dla mnie, fotografia tradycyjna (nie lubię określenia "analogowa"), to wszystko to, co robiło się ze zdjęciem, gdy jeszcze nie było komputerów. Efektem zabiegów był fotogram - wypracowane powiększenie na papierze barytowanym, często oprawione. Jeśli chciało się takie zdjęcia pokazać, to można było zrobić wystawę, przesłać je pocztą, opublikować w gazecie, wydać album itp. Oczywiście mówię teoretycznie, bo realia znamy

Dziś, gdy robimy zdjęcia metodami tradycyjnymi, również dochodzimy często do etapu fotogramu. Ale powstały nowe sposoby przesyłania informacji. Dziś takie zdjęcie możemy przesłać faksem czy opublikować w internecie. Powstała więc grupa leniwców, którzy fotografują na materiałach tradycyjnych, ale nie dochodzą do etapu fotogramu, zadowalając się negatywem i publikację ograniczając do internetu.

W obu przypadkach, prezentowany obraz powinien być jak najwyższej jakości. Usuwanie mechanicznych uszkodzeń czy zanieczyszczeń, tzw. "plamkowanie", stosowało się zawsze i jest to oznaką szacunku dla odbiorcy. Moim zdaniem, gdy nie wykonujemy papierowych odbitek (które _muszą_ być czyste), możemy, a nawet powinniśmy, usunąć te zanieczyszczenia w programie komputerowym. Z szacunku dla odbiorcy

Dodatkowo stosowano inne metody retuszu, czasem ingerujące tak dalece, że nie wiadomo, czy wynik można jeszcze nazwać fotografią - np. fotonit Dederki. Dochodzą też tzw. "techniki szlachetne", jak np. wielce kiedyś popularny przetłok bromolejowy, izohelia czy guma.

Reasumując, retusz - tak, jak najbardziej. Natomiast techniki szlachetne są jak plecy: w pewnym momencie tracą swoją szlachetną nazwę, przechodząc w coś bardziej prozaicznego...

Slajdy są trochę innym tematem, więc nie będę się o nich rozwodził

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

nic więcej i nie mniej, niż to co napisał Czarek. zgadzam się obiema ręcami. nie to jakoś inaczej było.

Czarek jak zawsze skrajny. Ale ma racje. Co do mojej ostatniej odbitki, ktora sfotografowalem i wrzucilem - Mam w planach kupic tusz kreslarski i poretuszowac odbitki hurtowo [chyba, ze zna ktos cos lepszego?] A moje skany sa zwykle czyste

slc> jak Ci zależy to Ci przeskanuję odpowiedni rozdział z Fototechniki Teichera

Wystarczy napisac, ktory material bedzie lepszy. Wiem, ze sa jakies flamastry, ktore kosztuja fortune, wiem, ze mozna rozcienczac tusz. Chyba, ze jest cos co mi umknelo a jest tanie i efektywne?

bardzo blado pamiętam ten rozdział, i głównie retuszowanie negatywów: grafitem [w ołówku i sproszkowanym]

no mnie o odbitki raczej idzie.

ktoś mi kiedyś mówił o farbkach akrylowych [?] czerń słoniowa i biel jakaśtam [cynkowa?] rozrabianych w białku jaja kurzego, ale blado to pamiętam.

Zapomnijcie o flamastrach i tuszu kreślarskim.

Najlepiej kupić pędzelki retuszerskie, rozmiary od 000 do 1, oraz tusz czarny w kamieniu chiński lub japoński. A do koloru - tusz Ecoline, w trzech, podstawowych barwach.

Polecam książkę Karla Sutterlina "Retusz":

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Dzieki Czarek - jestes nieoceniony

Czarek i pozostali już wszystko napisali. Co prawda retusz odbitek to dla mnie za wysoka szkoła jazdy. Paprochy czy defekt emulsji przy skanowaniu usuwa się dość łatwo. Dla mnie to właśnie szacunek dla odbiorcy. "Jestem na TAK"

No więc napisali wszystko to co trafia do ludzi czyszczących swoje publikacje, odkurzających negatywy przed zeskanowaniem czy wsadzeniem w kasetę powiększalnika etc.

Co jednak z ludźmi serwującymi nam w Galerii AT "niesterylne" klaty? Bolas podał pewne argumenty, i chwała mu za to. Jednak na ile potrafię ocenić argumenty te są dość osobiste, a do tego dla mnie mało celne, bo nie rozumiem co ma usuwanie efektów elektrostatycznych właściwości błony do "podkręcania zdjęć" w programie graficznym dla uzyskania jakiegoś w domyśle efektu [jeśli zrozumiałem prawidłowo.]

Skoro tak stawiacie sprawę to od dziś już będę pieczołowicie stemplował

Łódź okiem przechodnia

swoje zdanie na ten temat wielkrotnie już ujawniałem - szczególnie w komentarzach pod skanami zmasakrowanych powiększeń, czy negatywów.
nie będę się więc powtarzał...
ale, ale... no - trzeba tu też wyraźnie zaznaczyć, że ja to ogólnie rzecz ujmując bardzo upierdliwy i wymagający jestem. do tego mam wewnętrzne przekonanie i zgodę na to, że pedantyzm to najlepsza cecha, jaka może nawiedzić człowieka...
o! tyle...


dodam jeszcze tylko tyle, że mam farbkę do retuszu (taki czarny maziaj), którą ponoć rozcieńcza się wodą, żeby nadać jej właściwy ton - ale za cholerę mi nie wychodzi tak jakbym chciał. cóż, nie ma zatem innego dla mnie wyjścia jak tylko "produkować" idealnie czyste negatywy i pięć razy w tygodniu odkurzać ciemnię...

Post był edytowany 2009-10-21 15:40:58

slc: zarumieniłem się...
bolas:
yoonson: tusz rozcieńcza się nie na tuszu, ale na odpowiednim przyrządzie Ja używam kawałka zwykłej szyby.

A utożsamianie "minionej epoki" z syfem i brudem, jest nieporozumieniem i również brakiem szacunku - dla tych, którzy w tej epoce funkcjonowali, a nawet ją tworzyli.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

jadę zatem dziś do sklepu modelarskiego kupić mini a nawet mikropędzelki...
no! będę miał co przez zimę robić.

się porobiło teraz tylko czekać dopisków "retusz ręczny" w opisie jotpega :P

o! to to! cacy byłoby...
to trochę tak, jak eksponowanie analogowego zapisu w studiach nagraniowych - zapewniam, że to SŁYCHAĆ!

Tomku, tylko nie modelarskie... Odpowiednie pędzelki można kupić w sklepach dla plastyków; jeśli nie z sobola, jak w linku, to chociaż z borsuka.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.