trochę teorii
Znalazłem ostatnio swoje notatki z zajęć dotyczących filmu. Myslę, że mogą się przydać też w fotografii.
Język filmu
Kadr:
-Najmniejsza jednostka statyczna filmu
-Jedna klatka naświetlonej taśmy
(w kadrze nie ma czasu i ruchu)
Ujęcie:
-Najmniejsza jednostka dynamiczna filmu
-Odcinek taśmy zawarty pomiędzy dwoma najbliższymi połączeniami montażowymi
Plan:
Odległość kamery zdjęciowej od głównego obiektu filmowanego w ujęciu.
Jednemu ujęciu odpowiada jeden określony plan. Bywają ujęcia, które dzięki ruchowi obiektu lub kamery mogą być „zdjęte” w różnych planach.
Podział planów:
1) Plan ogólny – Pełny obraz miejsca akcji. Widok ogólny. Postać ludzka podporządkowana otoczeniu.
2) Plan pełny – Ludzkie postacie pokazane są od stóp do głów. Tło nadal ważne choć nie zajmuje już głównego miejsca.
3) Plan amerykański (średni) – Człowiek pokazany od kolan wzwyż. W kadrze zaczyna zdobywać pozycje dominującą.
4) Półzbliżenie – Popiersie postaci ludzkiej (od pasa w górę). Dekoracja zostaje wyeliminowana lub staje się nie ostra.
5) Zbliżenie (Wielki plan) – twarz ludzka zajmuje większą część powierzchni ekranu.
6) Duże zbliżenie (detal) – Szczegół postaci ludzkiej albo powiększenie rekwizytu wymykającego się pobieżnej obserwacji.
Najczęściej występują: amerykański, półzbliżenie i zbliżenie.
Następstwa planów mogą być zmienione np. za pomocą montażu, montażu wewnątrzujęciowego, przejścia skokowego, zmiany ostrości.
Punkty widzenia kamery
1) neutralny – wysokość oczu
2) kamera skierowana w górę czyli żabia perspektywa. Linia horyzontu znajduje się u dołu kadru lub została po za dolną ramką kadru. Służy hieratyzacji postaci.
3) kamera skierowana w dół czyli ptasia perspektywa, linia horyzontu znajduje się u góry kadru lub została po za górną ramką kadru. Służy pomniejszeniu postaci.
4) kamera odchylona od pionu. Linia horyzontu nie biegnie równolegle do dolnej ramy kadru.
5) specjalne punkty widzenia kamery – kamera umieszczona w punktach niedostępnych uczestnikom dramatu.