Niewiem w czym jest fenomen ale żaden profesjonalny fotograf nie kupuje Lejki....oni je dostają w zamian za promocję marki...to samo co teraz robi Sony z Tomaszem Tomaszewskim....czyli jak zrobić kiełbie we łbie

Jak dla mnie aparat ma być narzędziem pracy podobnie jak młotek...jasne że jeżeli ktoś robi zdjęcia dzikiej zwierzynie to te młotki kosztują po 20-30 tyś PLNów....ale masz sie nie bać ze sprzętem wyjść z domu...

Mam jedną Leice w domu jakiś kompakt plastikowy na filmy...ale tak to nie mam żadnego doświadczenia z tymi aparatami...ale chyba wolałbym Voiglandera...tańszy

Wielebny napisał(a): Dla znawców tematu chciałbym zapytać o fenomen aparatów Leica.

To bardzo proste, podświadomi miłośnicy faszyzmu kochają Leica.
Podświadomi miłośnicy komunizmu kochają Zenita.
Ci którzy nie miłują ani jednego ani drugiego, fotografują wszystkimi aparatami.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

Uff, rzekł Winnetou, małomówny zazwyczaj wódz Apaczów.

Tradycyjnie znaczy ciekawiej!

DAAD napisał(a): Wielebny napisał(a): Dla znawców tematu chciałbym zapytać o fenomen aparatów Leica. To bardzo proste, podświadomi miłośnicy faszyzmu kochają Leica. Podświadomi miłośnicy komunizmu kochają Zenita. Ci którzy nie miłują ani jednego ani drugiego, fotografują wszystkimi aparatami.

To ja chyba podświadomie lubię sushi

Przyczyn jest kilka, wymienic mozna:

1) W zasadzie wieksosc reportazu od lat czterdziestych do szescdziesiatych byl robiony Leica. Dopiero w okolicach wojny w Korei powoli zaczely byc stosowane japonskie aparaty. Dominacja Leici trwala gdzies do lat 70. Nigdy zadna firma nie miala tak oczywistej przewagi jak Leica kiedys. Do tego trafilo to na niesamowicie goracy okres historii oraz czas kiedy fotoreportaz byl na naprawde wysokim (najwyzszym) poziomie.

2) Leica jest bardzo prosta konstrukcja, ktora nie robi wiele, ale to co robi robi bardzo dobrze. Podobnie jak np. Rolleiflex to po prostu wytwor ogromnej jakosci.

3) Osobiscie nie wyobrazam sobie lepszego aparatu do fotografii ulicznej. Pracowalem z wieloma sprzetami, osobiscie nie mam praktycznie zadnych osiagniec, ale z tego co widze od strony technicznej i uzytkownika, Leica zdecydowanie laczy wszystko ze soba najlepiej.

cicha, mała, pancerna..ale najważniejsze to szkła!
M-ki były stosowane do reportażu na różnych frontach i z tamtąd wracały czego nie można powiedzieć o innych konstrukcjach...tak ludzie gadają czego ja nie potwierdzam bo na wojnie nie byłem ale wierzę...

Dodatkowo w naszych czasach leica to swego rodzaju błyskotka, modna biżuteria - chciało by sie powiedzieć hipsterski sprzęt..

ot cały fenomen.

http://64asa.wordpress.com/

Bez silenia się na dowcipy, warto zauważyć, że podobnie jak w świecie motoryzacji, tak i w świecie fotografii egzystują marki o większym lub mniejszym prestiżu.
Leica to bez wątpienia najbardziej prestiżowa marka fotograficzna, w rozumieniu ceny logo a nie bynajmniej przydatności przyrządów oznaczonych owym logo do takiego czy innego fotografowania.
Jeszcze przed II wojną, najbardziej prestiżowym logo w świecie precyzyjnych (!) przyrządów do fotografowania był Contax, jednak zagarnięcie producenta tej marki przez Rosjan definitywnie zakończyło okres jej królowania.
Zaznaczyć tu należy z naciskiem, że chodzi prestiż wypracowany w czasach, gdy aparat fotograficzny był 1- precyzyjnym, 2- mechanicznym przyrządem, podobnie jak np. całkowicie mechaniczne, szwajcarskie zegarki.
Dodatkowy prestiż przynależny zarówno logo Leica jak i logo Contax, wzięło się stąd, że praktycznie wszystkie konstrukcje precyzyjnych aparatów fotograficznych, to rozwinięcia aparatów Leica bądź Contax.
Bez wątpienia można by wskazać aparaty o co najmniej równej a nawet wyższej precyzji wykonania, niż najbardziej prestiżowy model oznaczony logo Leica, jednak w czasach królowania tradycyjnej fotografii nie było możliwości praktycznej konstatacji, że np. niektóre migawki czołowych, japońskich firm, wytrzymywały ponad 500 000 cykli pracy. Dlatego właśnie prestiż logo Leica pozostał na niezmienionym poziomie.
Na dodatek, gdyby nie olbrzymie subwencje rządowe, logo Leica dawno zniknęłoby z rynku.
Innymi słowy, firma Ernst Leitz miała też kolosalne szczęście, choć bez wątpienia wynikające właśnie z prestiżu wypracowanego w latach minionych.

W chwili obecnej aparaty serii Leica M to głównie świadectwo pozycji ich właścicieli, podobnie jak zegarki Rolex i samochody Maybacha.
Zrozumiałe, że wszystkie te marki służą też celom dla których zostały wykonane i to na wysokim, profesjonalnym poziomie.
Aczkolwiek, w przypadku aparatów Leica M, tylko kreatywna fotografia reportażowa i krajobrazowa może być nieograniczonym polem do popisu dla sprzętu tego typu.

***

a mi się wydaje, że najważniejsza rzecz w tym, że to logo do 70 lat jest na topie, to fakt, że aparaty i szkła, które mają po 30-40 lat nadal działają i są w pełni sprawne. To samo jest z haslem, dobrze wykonana, prosta, mechanicznie zaprojektowana i wykonana konstrukcja daje gwarancję długiego działania. I to bezawaryjnego. Niby ceny leiki są 2-3 krotnie wyższe od porównywalnego sprzętu, ale kupując sprzęt z pod znaku kropki ma się gwarancję bezawaryjnego działania.

A ja cały czas uważam, że to snobizm i dobra robota marketingu.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

Wszystkim dziękuje za informacje.

tak czy siak mam zbyt puste kieszenie aby sobie kupić 2x leica (analog i cyfra) + zestaw szkieł I do tego za słabe foty psztrykam aby rzucać się na takie drogie maszyny.

DAAD napisał(a): A ja cały czas uważam, że to snobizm i dobra robota marketingu.

Cyfrowe Leici - generalnie sie zgadzam. Choc warto tez zauwazyc ze kiedy M8 i M9 wchodzily na rynek nie bylo alternatywy dla malego aparatu cyfrowego z relatywnie duza matryca.

przemur napisał(a): DAAD napisał(a): A ja cały czas uważam, że to snobizm i dobra robota marketingu. Cyfrowe Leici - generalnie sie zgadzam. Choc warto tez zauwazyc ze kiedy M8 i M9 wchodzily na rynek nie bylo alternatywy dla malego aparatu cyfrowego z relatywnie duza matryca.

I takimi relatywnie małymi gabarytami.

Wielebny napisał(a): tak czy siak mam zbyt puste kieszenie aby sobie kupić 2x leica.

Myślę, że to szczęśliwy zbieg okoliczności. Są setki aparatów którymi zrobisz lepsze zdjęcia niż aparatami Leica.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

DAAD napisał(a): Wielebny napisał(a): tak czy siak mam zbyt puste kieszenie aby sobie kupić 2x leica. Myślę, że to szczęśliwy zbieg okoliczności. Są setki aparatów którymi zrobisz lepsze zdjęcia niż aparatami Leica.

Daad teraz jest ten moment kiedy argumentujesz swoją wypowiedź i podajesz modele które z twojej opinii pokryją tezę przedstawioną.

Z argumentacją mam niejaki problem, gdyż posiadam ogromną ilość aparatów. Ale dalmierzową Leica spokojne można zastąpić Bessą. Cichy lekki precyzyjny.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

Jakim by cudem precyzji i dziełem sztuki technicznej nie były, to nie ma sprzętu który się nie psuje. Jedyna różnica jest taka, że nie każdy opłaca się naprawiać
Leici się psują i Hasselblady też się psują. W M6 najczęściej pada migawka albo mechanizm przełączania ramek, oparty na gównianym, cienkim druciku. Miałem, mam, znam ludzi którzy też mają i żaden nie powie że leica jest mniej awaryjna niż np jakiś prosty nikon fm.
Większość pierwszych hasselbladów 500tek to dziś graty. Pewnych rzeczy się nie przeskoczy.

Leica zbudowała świetny świat przeżyć swoich produktów oparty na historii fotografii, jakości i wzornictwie. Te aparaty są ładne, mechanika i materiały piękne haptycznie.
W przemyślany sposób zachowują ciągłość tych cech. Miałem dwie Bessy uważam, że ustępują technicznie leice dużo. Ale największa różnica między tymi markami jest w głowie

Body ma dużo mniejsze znaczenie niż obiektyw. O obiektywach można sensownie dyskutować. O reszcie nie warto.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

DAAD i Fotomanek napisali juz prawie wszystko Na rynku cuda zdarzaja sie niezwykle rzadko, reszta to efekt zmudnej pracy marketingu i odrobiny szczęścia.
Fundamenty "fenomenu" leża w tym, ze Leica była pierwszym i do tego tanim, jeśli nie najtańszym małoobrazkowym aparatem systemowym. W tym segmencie biła ilościowe rekordy sprzedaży i te pozycje utrzymała do wojny. Contax współzawodniczył pod względem wartości sprzedaży ale to trochę inny "target" No i Contax nie mieścił się w kieszeni kurtki a Leica tak
Po wojnie jak pisał Fotomanek: umiejętne wykorzystanie przedwojennej popularności, subwencje i ciężka praca marketingu.

Wielebny napisał(a): DAAD napisał(a): Wielebny napisał(a): tak czy siak mam zbyt puste kieszenie aby sobie kupić 2x leica. Myślę, że to szczęśliwy zbieg okoliczności. Są setki aparatów którymi zrobisz lepsze zdjęcia niż aparatami Leica. Daad teraz jest ten moment kiedy argumentujesz swoją wypowiedź i podajesz modele które z twojej opinii pokryją tezę przedstawioną.

Weźmy szwajcarską markę ALPA. Moim zdaniem nie gorsza a może lepsza mechanicznie od leiki. A szkła też wcale nie gorsze od Leitza, bo dla ALPY robili najlepsi KERN, Zeiss i inni.

PS.
Jest tak dobra i tak mało znana, że nawet na tym forum chyba nikt o niej nie wspominał

Post był edytowany 2014-05-11 16:18:35

Alpa jest tak populara, jak nasz Alfa w Wietnamie.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".